در این شهر هنوز کسانی هستند که
وقتی از روبرو می آیند چهره شان در هم نیست و چین بر پیشانی ندارند و چشمانشان را هم پشت سیاهی شیشه عینک مخفی نکرده اند.
چشم در چشم که می شوند لبخندی تحویلت می دهند. و چه خوب می شود وقتی آرامش را در صورتشان می بینی هرچند ممکن است در دلشان آشوبی باشد ولی شادی ظاهرشان را از دیگران دریغ نمی کنند ...
مصیبت بالا تا پائین این شهر را فرا گرفته و انگار ارواحی سرگردان صبح به صبح از خانه ها بیرون می آیند و شب نشده دوباره می خزند داخل لانه هایشان
و چه خوش می شود وقتی بین این ارواح سرگردان کسی را ببینی که هنوز لبخند می زند ...
.
چه خوب می شد اگر همدیگر را می دیدیم و لبخندی می زدیم. چه انرژی سرشاری هست در این لبخند ...
زنی را می دیدی و بدون هیچ نیتی به او می گفتی: شما امروز زیباتر شده اید و او هم لبخندی می زد و یا مردی را می دیدی و می گفتی: امروز از همیشه برازنده ترید و ...
ای کاش در شهر من هیچکس گوشه خالی صندلی اتوبوس را انتخاب نمی کرد، ای کاش در پیاده رو ها آدمها به همدیگر لبخند می زدند و ای کاش ...
و ای کاش زندگی را همیشه در روی خوشش می دیدیم!
روزگارتون سرشار از عشق😍❤💜
