هر دو ازدواج دوممونه. اون زن و پسرش تو تصادف از دست داد من جدا شدم. پسر خالمه
وقتی اومد خواستگاری اصلا به هم نمیخوردیم از این تیپ ها بود که تیشرت تو شلوار میزد تا تهش برید.
از شرایط ازدواجم درست کردن لباسش مهمترین چیز بود.
خونه مستقل هم خواستم. که قبول کرد. حالا خودش میگه تو لباس پوشیدن یادم دادی و زندگی مستقل چقدر خوبه و هزار تا چیز دیگه.
در آمدش بالا نیست من شاغلم ماهانه مامانم ۲۰۰ به پسرم پول تو جیبی میده هزینه لباسش بشه. شیر خشک و پوشک هم از وسطها براش میگیرن......
من تقریبا هیچ چیز برای خودم نمیخرم. نه لباس نه لوازم آرایش.
پول بنزین و خرید خونه هم ۸۰ درصد با منه
خب
افسردگی شدید دارم هزینه های دکترمم خودم میدم.
اطرافیانم شاغل نیستن کل هزینه هاشون با شوهرشونه رنگا وا رنگ میپوشن رستوران و بیرون و مسافرت دارن.
من اگه رستورانم بریم یا مسافرت بازم هزینه با منه
با اینجور ازدواج هایی خیلی موافق نیستم که زن جور همه چی رو بکشه
ولی خب شاید مجبور بودی و نمیشه قضاوت کرد
چرا ازدواج کردین خب؟
مجبور بودین.؟
حالا دیروز حالم گرفته بود خواهر شوهرم زنگ زد که شب خونه ما مهمونی. اولا به خاطر کرونا نمیخواستم برم بعد کلا دیگه لباسهای تکراری خودم خسته شدم. به شوهرم گفتم نمیرم برمم نیم ساعت میشینم میام
از اول بهش گفتی همه هزینه ها با من؟
حالا داد و بیداد که خونه کس دیگه باشه میری اینجا نمیری.
در صورتی که من جایی نمیرم جز خونه مامانش. هر وقت هم برم دست خالی نمیرم. حتی تولد همین خواهر زادش اسنک پختم با کادو بردم در در دادم چون کرونا بود
مگه شوهرت سر کار نیست؟
حالا دیروز میگه تو طلبکاری از من داد و بیداد راه انداخت کوبید رو میز میگه نذار اون روی سگم بالا بیاد.
خدایش پر رو نیست
منم دیشب شام نپختم
