همیشه مظلوم و ساکت بودم
همیشه تحقیر میشدم و از جمع ها طرد میشدم و کسی دوسم نداشت
همیشه دست کم گرفته میشدم و احساس میکردم یه آدم به درد نخور و بی خاصیت و بی عرضه ام
همیشه اضطراب داشتم و دارم ولی
کمتر شده و ......
من من تازه مشکلات روحیم بیشترازتوئه
همیشه تنها بودم و توی یه دوره ای از زندگیم همکلاسیای بد گیرم افتادن و دوتا دوست بد جنس و حسود هم گیرم افتادن
هی...
متولد۷۵.فکرکنم اول استرس بودم بعدش دست وپادرآوردم همین یه دخترم ولی هیچوقت موردمحبت قرارنگرفتم وهمیشه تحقیروسرزنش شدم وکتک خوردم اعتمادبنفسم به شدت پایینه روابط اجتماعی پایین
درحال حاضرم بیکاروافسرده
میگم حالاقیافه هیچی کاش حداقل مث بقیه اوضاع روحیم خوب چراچیزی که واس بقیه عادیه واس من انقدرسخته؟مثل یه حرف زدن ساده یااظهارنظربین جمع های خودمونی😞😞😞
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
57 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز