اکثرا تاپیک هایی از غم زندگی میزنیم از ناسازگاری ها...
گاهی میخونمشون مشکلات رو قلبم تیر میکشه، یهو ی خانم ۵۰ ساله که کلی زجر کشید توی زندگی رو پشت این تاپیک ها تصور میکنم با اینهمه غم، شکاک بودن، ناسازگاری همسر، حرف مادرشوهر، جاری های بد، فامیلاهای بد، رفتارهای زشت، خانواده بی درک و کلی موضوعاتی پر از غم که اینا واسه کسایی هست که چند دهه زندگی مشتک کردن...
منتها اینارو همه دخترایی میزنیم که دیگه سنی از ۱۸ داریم تا ۳۰ فوقش... 😢
چی شده که توی این سن ماها ایقد مشکلات داریم چطور شده که باید درک ها بهتر میشد ولی بدتر شد، حال دلمون خوب نشد انگاری، چی شد که کلا نتونستیم آروم باشیم و حال خوب خودمون رو محکم نگه داریم نه اینکه با ی تقه کوچیک ترک برداریم و هی غم و غم و غم... واقعا چرا به اینجا رسیدم؟😢
به خودمون گاهی رجوع کنیم توی خلوت و ببینیم ماها کجاها خوبیم و واقعا اونجایی که باید باشیم هستیم.
