فکر و خیال

سلام؛ باور کنید من اصلا به عمم اینها تاحالا بی احترامی نکردم و حتی یک تو هم نگفتم، همه هم شاهدن و گفتن چه قدر صبورم 3 ساله هیچی نمیگم ... تازه چندین بار من بخشیدم و دوباره رفت و آمدها رو به همسرم گفتم و ازش خواهش کردم که از سر بگیریم .. و به خدا همش در جهت صلحم و خوب صحبت می کنم .. وقتی توی خواستگاری گفتن 7 سال بشینیم، ما گفتیم تا اون موقع زندگیمون سرو سامون می گیره و بهتر می تونیم جا به جا بشیم .. الان که تهران نیستیم ..  من خانوادمم ازم دورن!!! واقعا الان توی این موقعیت و شرایط کنونی من نمیتونم جا ب جا بشم، و اینکه خواهر شوهرم از رفتن من خیلی خوشحال می شه و در صدد بهم زدن زندگی ماست .. در نهایت قوم و خویشم هستیم و اصلا توقع نداشتم چنین حرفایی بشنوم ولی به خدا اگر ذره ای عکس العمل نشون داده باشم روی حساب همین قوم و خویشی!! خود عمم می دونه من تا حالا بهش بی حرمتی نکردم .. اما نمی دونم دیگه چی کار کنم! شما پیشنهاد دیگه ای ندارین برام؟

قربونتون .. خندتون می گیره ولی اصل حرفها رو عمم می زنه اما می گه پدر شوهرم گفته ..... یعنی از زبون دیگران ... تازه کلی دروغم می گه.. مثلا جلوی ما میگه به خدا نمی دونم‌اون دختر بزرگم هنوز مالزیه یا برگشته؟ در صورتیکه برگشته و عید خودش توی آشپزخونه به جوریم گفت که برگشته ... وقتی ما برگشتیم گفت خبر ندارم... 

می تونی بهم بگی از این به بعد با آدمها چه رفتاری داشته باشم؟ کم‌محلی ... کم خنده کردن و گرم گرفتن؟ یا چی؟ 

راستی می کار کنم تعداد جواب دهنده هام توی سایت زیاد بشن؟ من بلد نیستم

ممنونم 

فقط ببخشید یعنی چی تاپیک رو کپی کنم و تاپیک جدید بزنم؟ درست بلد نیستم