میخوام براتون چیزی تعریف کنم...نمیدونم حسم دقیقا چیه...میخوام کمکم کنید احساسمو بشناسم
19 سالم بود و تازه وارد دانشگاه شده بودم.همون ترم یک تو یکی از کلاس های عمومی یه همکلاسی پسر داشتم.
هم رشته بودیم.ولی اون چند ترم از من بالاتر بود.از همون جلسه اول لج منو در میاورد.اعصابمو بهم میریخت.
خیلی پسر باشخصیتی بود.از نظر من خوش قیافه ولی من دائم دوست داشتم باهاش رقابت کنم.
حداقل یه چیز بگین بفهمم با دیوار حرف نمیزنم
دوست داشتم بهش ثابت بشه من از اون چیزی کم ندارم.کم کم بهش علاقه مند شده بودم.ولی جلوی بقیه هنوز هم ازش بد میگفتم و باهاش لج میکردم
نظری ندارین تا اینجا؟؟؟؟
تا اینکه به دوستای صمیمیم گفتم دوسش دارم ولییییییییی بزرگ ترین اشتباهم این بود که متاسفانه همه همکلاسی هام فهمیدن دوسش دارم
خبببب
شروع کردن به مسخره کردن من....دائم در مورد اون جلوی من حرف میزدن و نظر میدادن....وقتی اون جایی بود به من اشاره میکردن....کلا خیلی روزهای بدی بود.
کار به جایی رسید که همکلاسی های پسرم هم فهمیدن و حتی بدتر از اون یکی از استادام که با اون پسر خیلی صمیمی بود هم فهمید...به روم نیاورد ولی میدونستم که میدونه
من تا قبل از این قضایا با اون پسر در حد سلام و احوالپرسی حرف میزدیم ولی بعد اون قضایا من رویه مو کلا عوض کردم و دیگه حتی بهش سلام نمیدادم و از کنارش رد میشدم
عزیزم شما میدونی چطوری میتونم این تاپیکو به روز رسانی کنم.برام خیلی مهمه در مورد احساساتم کمکم کنید...نمیدونم چی کار کنم؟
به نظرت کارم اون موقع درست بود؟؟؟من میخواستم با این کارم به اون نشون بدم که حرفایی که در مورد ماست درست نیست ولی الان احساس میکنم با این کارم بیشتر به اون نشون دادم که حرف بچه ها درسته
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
10 ثانیه پیش
14 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
