اول بگم که من به اینطور بودنم افتخار نمیکنم! اما یدفعه حدودا دو سه ساله و چند ماهه که تشدید هم شده اونم اینه که من به شدت و شدیدا از تمام مردهای روی زمین حتی خانواده و نزدیکام متنفرم! (فقط از پسر بچه ها مثلا تهش یازده ساله ها بیزار نیستم چون حس میکنم بچه هستن و بچه ها فرشتن)، طوریه که نمیتونم وجود هیچ مذکری رو تحمل کنم اصلا، حالم بد میشه از وجودشون حتی اگه ینفر پیشم قسم بخوره و بگه مثلا دوس پسرش یا شوهرش یا فلانی که میشناستش مثل بقیه نیست و آدمه و انسانه من باورم نمیشه به هیچ وجه... چون دیدم که کارایی میکنن و افکارشون چطوریه و کلا نمیتونم با وجودشون کنار بیام دست خودم نیست، ازینکه نمیتونم مثل بقیه عشق رو حس کنم اذیت میشم اما کم کم نسبت ب این موضوع هم سرد شدم و تصمیم گرفتم هیچوقت نه با کسی اشنا بشم و نه هیچوقت ازدواج کنمو بشم یه زن مستقل و تنها که به هیچکس نیاز نداره و میره دنبال ارزوهاش و کاملا جدیم تو این حرفم...
من میخوام بدونم کسی هست که مثل من باشه یا قبلا بوده باشه؟؟؟؟
