قبر نوراني
به بركت نماز شب، علاوه بر نوراني شدن خانة دنيايي، خانة آخرتي يعني قبر نيز نوراني ميشود. نماز شب، انيس قبر و چراغ و فرش آن خانه است و همه اين بركات، براي نماز شب خوان است. جمعي در مدينه پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ را ديدند، به جلو رفتند و عرض كردند:
يا رسول الله! شخصي از دنيا رفته است، براي او قبري آماده ميكنيم تا او را دفن كنيم. حضرت كنار قبر نشستند و نگاهي به درون قبر انداختند. به اندازهاي گريستند كه محاسن مبارك حضرت از اشك چشمان خيس شد. سپس با دست شريف خود، مقداري خاك از داخل برداشتند و فرمودند: «عزيزان من! براي قبر خود فكري كنيد!».
در روايت است كه قبر، روزي پنج بار ندا ميدهد: «آي مردم! من خانه تاريك هستم! براي اينجا چراغ تهيه كنيد. من خانة تنگ هستم! براي آن عملي انجام دهيد كه آن را وسعت دهد. من خانه بدون فرش هستم! براي آن فرش مهيا كنيد. من خانه مار و عقرب هستم! اعمالي انجام دهيد تا اينها را از ميان ببرد.»
آري! قبر روزي پنج بار اين ندا را به ما ميدهد. اما ما نميفهميم! حال آن كه مردهها، زندهاند و به آن توجه دارند؛ اما راه بازگشت براي جبران ندارند.
