دیشب اولین اقدام را داشتم بعدش کلی گریه کردم

الان تو هفته 18 هستم فردا هم قراره برم سونو آنومالی امروزم میرم اکوی قلب جنین هنوز تکون هاش را حس نمیکنم هنوز هیچ حسی ندارم برعکس من همسرم همش میگه وای دلم براش تنگ شده وای پس کی میاد وای وای وای بابایی وای عشق بابا وای زندگی بابا منم یه روز جمعه خیلی حال و هوام گرفته بود از خواب که بیدار شد باز شروع کرد عشق بابا و این چیزا اصلا به من توجه نکرد اصلا از من نپرسید منم زدم به سیم آخر گریه میکردم میگفتم همش تقصیر توست انقدر که به این گفتی عشق بابا به من نگفتی عشقم انقدر که بهش گفتی زندگیم به من نگفتی من ازش بدم میاد ازش متنفرم اونم مات و مبهوت مونده بود بعد از چند ساعت بهم میگه از بچه عذرخواهی کن گفتی ازش بدت میاد فکر میکنم رفتار مرد خیلی مهمه همسر من رفتارش خوبه اما انقدر که به بچه نیومده داره محبت میکنه به من محبت نمیکنه منم انگار می افتم رو دنده لج برام آبمیوه میگیره ظرفا را میشوره اما یه جوریه انگار بیشتر اون محبت بچه است به خاطر اینکه من اگه ازش کاری بخوام انجام نمیده و حرفای محبت آمیزی که بهش میزنه و به من نمیزنه به خاطر من حاضر نیست شبها جومونگ نبینه و زود بیاد پیشم بخوابه اما فکر میکنم حتما اگه بچه اش ازش میخواست این کارو میکرد فکر میکنم رفتار شوهر حرفاش خیلی تاثیر داره راستی از وقتی باردار شدم چندتا پیشنهاد کاری داشتم که به خواسته شوهرم همه را رد کردم البته خودم هم علاقه نداشتم ولی این آخری را دوسش داشتم هر روز روزی دوساعته و مرتبط با رشته ام یعنی نجوم و تنها چیزی که منو شاد میکنه وابسته موندن به نجومه این آخری را علی رغم مخالفت های سرسخت علی پدیرفتم و روزی را سپری کردم که احساس بسیار با نشاط و شادی داشتم انگار به خودم میگفتم ببین بچه نمیتونه جلوتو بگیره کار من با یه وسیله نجومیه که مدارس مختلف میان مرکز برای بازدید و من اون وسیله و وسایل را براشون توضیح میدم فقط همین ولی یه دل سیر با شوهرم چیز گفتم از بس مخالفت کرد از بس گفت نه گفت بچه بچه بچه گفت اذیت میشی اگه از خیابون رد بشی ماشین بهت بزنه اگه بری بچه ها لگد بهت بزنن اگه هوا سرد باشه سرمابخوری اگه نتونی بری و هزارتا اگه اگه اگه که منو دیوانه کرد اما دارم لحظه شماری میکنم که زودتر جلسه اول برسه و هیجان زده ام و تنها مورد شادی در زندگیم الان همینه

عسل بانو خیلی عالیه برام خیلی حس خوبی به ارمغان داشت این همه پیشرفتت MD وای تو چ جور رفتی شمال من فکر میکنم یعنی میشه حق با توست و خودمم به همین نتیجه رسیدم که فکر نکنم و خودمو بسپرم دست زمان ترجیحا این جوری دارم جلو میرم به جز گاهی اوقات که یهو خل میشم و مثلا صبحش تا شب الکی گریه میکنم که کمه و معمولا عادی ام من آدم مسئولیت پدیری هستم حتی اگه مثلا کاری را دوسش نداشته باشم اما مسئولیت من باشه به بهترین نحو انجام میدم درمورد تربیت بچه هم که گفتید الان دست کم سه تا نه چهارتا کتاب تربیتی دارم که از نمایشگاه خریدم و دارم کم کم مطالعه میکنم و اینا همون منطق منه نه احساسم. و احساسم به دست زمان سپرده میشه این که بارداری دوران لذت بخشیه راستش برام این جور نیست به غیر از سه ماه اول که ویار داشتم و حالم بد میشد الان دیگه مشکل خاصی ندارم من خیلی دوست دارم از این فرصتهام استفاده کنم اما فقط من نیستم همسرم هم هست اون همکاری نمیکنه من دوست دارم شب ها به آرامی با هم سپری کنم دوست دارم پارک بریم دوتایی بریم بگردیم و اون همش میترسه از همه چیز از اینکه نکنه ترقه بزنن من بترسم از اینکه نکنه یکی تو خیابون در حال دویدن به من برخورد کنه و از هر چیز دیگه ای برای همین به جای اینکه این دوران را برام لذت بخش بکنه برام عذاب آور کرده من نباید هیچ جا برم مهمونی مگر در صورت مجبور بودم حتی دوتا عروسی هم نرفتم پارک که خیلی کم اگر اصرار کنم خب میبینم همش تو خونه ام همش میگه مریم پایان نامه پایان نامه آخه دارم رو پایان نامه ام کار میکنم و انشالاه بهمن دفاع میکنم همش میگه زودتر تمومش کن زودتر خب من چکار کنم

من سید نیستم شوهرم سیده هفته 22 هستم تو کلاس های بارداری اسم نوشتم تکون هاش را از هفته 21 حس میکنم اون خیالپردازی ها دعواها حس های بد نیست فقط یه حس مسئولیت خیالپردازی های مسئولانه دارم بعضی اوقات هم وقتی مشکلات خانواده ها با بچه هاشون را میبینم وقتی اینکه میگن بچه نداشتنش یه درده داشتنش هزار درده دوباره به همه چیز شک میکنم بعد به خودم میگم آخه مریم اینم کار بود تو کردی

نی نی دخمله حس مسئولیت نسبت بهش دارم فقط همین