خوشی های زندگی چه زود می گذرن...
ولی چقدر سخت می گذره سختی های زندگی...
چقدر طولانی...! چقدر طاقت فرسا...
وقتی به یه جایی از زندگیت برسی که با تک تک سلول های بدنت حس کنی دیگه بریدی...
دیگه نمی تونی ادامه بدی!!
هیچکس نیست بهت بگه تموم میشه!!
غصه نخور...
پایانش روشنه...
تا کی شاهد خوشبختی های دیگران باشی...
ولی بهره خودت از زندگی هیچی نیست!!
حتی آرامش!!
حتی ببینی داری سلامتیت رو کم کم از دست میدی...
.
.
.
اگر به خانه من آمدی ای مهربان!
برای من چراغی بیاور
و یک دریچه که از آن
به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم...
😢😢😢😢😢😢