طفلک داداش من اصلا کار نداشت بهم فقط یه بار ک ابروهامو برداشتم دیدم قیافس گفتم چته قیافه ای گف نه بعدش رفت بالا طبقه بالا ما میشستن ب مامانم گف بیا بالا کارت دارم مامانم اومد گف میگ واس چی اون ابروهاشو برداشته مامانمم گف تو دانشگاه مسخره میکنن واس همون دیگ کاریم نداشت
همین بزرگتر عمراااا خودش به حرف بزرگتر خودش گوش بده.دیدم که میگم.یه عمر زندگی ادمو طبق میل و اعتقادات خودشون پیش میبرن بعد به خودشون میرسه اعتقاداتشون کلا عوض میشه به نفع خودشون.من که داداشمو هییییچ وقت حلال نمیکنم
مستقل شو اونجوری که اعتقاد داری زندگی کن.هیچ کس دلش برا تو نمیسوزه.فکر نکن پس فردا میان میگن دست دخترمون درد نکنه دست خواهرمون درد نکنه که به حرفمون گوش کرد یه عمر.نمیگن اینو.خودشون هرجوری که دوست دارن زندگی میکنن.الان اعتقادشون اینه چادر بپوش مثلاا.پس فردا خودشون دلشون چیز دگ بخواد برا خودشون خیلی راحت اعتقادشون عوض میشه و تو میمونی یه دنیا علامت تعجب که چی؟چیشد الان?من یه عمر با اعتقاد یه نفر دگ زندگی کردم الان اون یه نفر اعتقادش عوض شده برا خودش فقط یه عمر منو سره کار گذاشته بود؟یه حس پوچی بهت دست میده.حس میکنی ببخشید کل عمرت اسگل شدی.البته من همین روزا دارم این چیزارو تجربه میکنم
نمیدونم والا.با مشاور حرف بزن.ولی حیفه روزای جوونی که داره با اعتقاد این و اون میگذره.همین داداشت پس فردا زنش بگه چادر نمیخوام بپوشم اونم خیلی ریلکس میگه اوکی و کلا اعتقادش عوض میشه.اصلا یه مثال دیگه. مثلا امروز با یه اهنگی مخالفه و به توام مبگه گوش نکن.پس فردا خودش ازون اهنگ خوشش بیاد خیلی خوشگل موافق اون اهنگ میشه و میگه نههه چیه مگه؟؟ببین مثلا من یادمه 12 13 سالم بود.یه موزیک ویدئو بود اونو نگاه میکردم داداشم گیر میداد.اون موقع تو فاز بسیجی و مومنی بود.بعد چند ماه دیدم خودشش همون موزیک ویدئو رو داره نگاه میکنه و به منم میگه اره خیلییی باحاله😐چون خودش اعتقادش عوض شده بود میگفت این موزیک ویدئو باحاله.اون موقع که من نگاه میکردم میگفت این چرت و پرتا چیه نگاه میکنی و دعوام. میکرد.الان از مشروب بدش میاد و از نظرش هرکی مشروب میخوره خب بده مشکل داره.پس فردا خودش اعتقادش عوض بشه میگه نههه چیه مگه چه مشکلی داره؟و مارو مثل به مترسک میبینن که با اعتقادای اونا باید زندگی کنیم و طبق اعتقاداتشون تغییر کنیم و عمرمونم که داره میره بدرک
منم سره چادر پوشیدن مشکل دارم.یادمه 13 سالم بود اجبااار که باید چادر بپوشم.شاید باورت نشه من یه سال غیر مدرسه هیچ جای دیگه سعی کردم نرم.3 ماه تابستونو لج کردم نشستم تو خونه هیییچ جا نرفتم.بابام خودش دگ میگفت پاشووو برو بیرون دور بزن .میگفتم نمیرم و مامانم بهش کفته بود که به خاطره چادره که من بیرون نمیرم.انقدرر اینکارو کردم که اخره تابستون داداشم خودش رفت به بابام گفت یلدا میخواد بیاد بیرون چادر نپوشه .بابامم کفت باشه.بعد از اون دو سه بار ازم پرسید چرا چادر نمیپوشی؟گفتم دوست ندارم.الان مانتو کوتاه میپوشم .با ارایش مخالفه از خونه میام بیرون میرم جلوتر جایی که مثلا فرصتش بود آرایش میکنم(کلا خودمم زیاد اهل ارایش نیستم در حد یه رژ و کرم.کرم تو خونه میزنم رژ بیرون).موهام جلوی بابام شاید یه خورده بیرون باشه میرم اونور تر بیشتر میریزم بیرون.ازدواجم کنم با یکی ازدواج میکنم از لحاظ حجاب آزاد باشم.نمیگم تو هم دو رو باش.جلو بابا موهاتو بده تورفتی اونور بده بیرون .ولی به دل خودتم فکر کن.مطمئن باش داداشت و بابات از همه بیشتر به فکره دله خودشونن . دلشون یه مدل دگ زندگی بخواد حتماااا همون کارو میکنن.
من اصلا اجازه تنها بیرون رفتنم ندارم..همه جا داداشم همرامه..سرویس دارم برا مدرسه....راستش از بابام خیلی می ترسم...رو چادر و حجاب و این چیزا اصلا شوخی نداره..یه چند بار کارایی که خودم خواستم رو انجام دادم کتکم زد شدید...الان خیلی می ترسم...من حاضره صدسال تو خونه باشم و از در خونه بیرون نرم ولی نمیزاره بدون چادر جایی برم....
