من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم...

او که قلبم را به درد آورد میخواهم که نیست

عاشق دلخسته و همدرد میخواهم که نیست

در غریبی خودم تنهای تنها مانده ام...

عاشق دیوانه و شبگرد میخواهم که نیست!

آنید....

گر بداند که چه خون

می‌ خورم از تنهایی

دلِ شب بر سر من

مست و غزل‌ خوان آید!

نظری کن، که به جان

آمدم از دلتنگی

گذری کن، که خیالی

شدم از تنهایی

آرزو کن واسه فردا، اگه امروزتو چیدن

آرزوهاتو بغل کن، آرزوهات همه چیتن

اگه دنیات رفته از دست، اگه غمگینی و بی کس

آرزو کن که حواس یه نفر هنوز به تو هست

زندگی همین یه باره نذار فرصت بره از دست

آرزوهاتو بغل کن، تا خدا هست زندگی هست

یکی و خواستی و رفته من میفهمم که چه سخته

داره با خاطره بازی میگذره روزای هفته

وسط این همه کابوس یادش آرومت نکرده

آرزو کن اگه شاده دیگه هیچ وقت برنگرده

عشق آدم هرجا باشه یادش آرزو میسازه

پس به یاد اون شروع کن با یه آرزوی تازه

سرد و بی طاقت و یکریز دلم میلرزد

در هوای بی تو بودن نفسم میلرزد

یاس های باغچه ی خزان زده

در نسیم عاشقی باز فرو میریزند

قلب من میمیرد و زمان می ایستد

قاصدک روی هوا میرقصد

آخرین نگاه من خیره به رقص عاشقی

نفس آخر من در این قفس میمیرد

...آنید....

بی همگان بسر شود بی تو بسر نمیشود

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود

بگذار بگویم:
بغض که می کنی،
گریه ام می گیرد،
خنده ات که بگیرد،
حالم از همیشه بهتر است…
می بینی زندگی ام را؟!
به دلت بند است
بند دلم…

مثلِ بارانِ بهاری که نمی گوید کِی!

بی خبر دَر بزن و سَرزده از راه برس...

حسین-منزوی#  

كاش…

تعجيلی شود،

روزی خدا قسمت كند…

يك ملاقات خصوصی،

دست من با موی تو!

عشق تو عالم دل جمله به یکبار گرفت
بختیار اوست برما که تو را یار گرفت

من اسیر خود واز عشق جهانی بی‌خود
من درین ظلمت و عالم همه انوار گرفت

همگان به جست‌ و جوی خانه می‌گردند
من کوچه‌ خلوتی را می‌خواهم
بی‌ انتها برای رفتن
بی‌ واژه برای سرودن
و آسمانی برای پرواز کردن
عاشقانه اوج گرفتن
رها شدن

سیدعلی صالحی

بعد از رفتنت
نسبت به هر چیزی دلهره دارم !
به باز شدن در ، زنگ تلفن ،
پیامک گوشی ، صدای آشنا ،
نم باران ، راه همیشگی ،
دلهره هایی که هیچ کدامشان
تو نیستی … !

یه وقــــتایی که دلت گــــرفته،

بغض داری، آروم نـیستی، دلت بـــراش تـنگ شده

حــــوصله هـیـچـکسو نــــداری

به یــاد لحظه ای بیفت کـه اون هــمه ی بی قــــراری هــای تــــو رو

دیــــــد، امـــــــا

چـشمـاشـو بست و رفــت. . .

بی تو من با همه مردم دنیا قهرم
تو که دنیای منی
با دل من قهر نباش