این بغض مثل بختک افتاده به جونم.
هی میزنم کنار،هولش میدم،میگم مشتی بیخیال ما شو،ما دلمون برای دلبر تنگ نمیشه!
اسم دلبر رو که میارم،چشام پر از حوض ماهی مرده میشه؛
با کف دستام میکشم به چشام،میزنم تو سرم ،میگم ای بر عمه مرده ات لعنت!!
پهلو به پهلو میشوم،هق هقم میاد،میگم ،د اخه مشتی قوربونت برم خودت خواهر مادر نداری؟اومدی سر به سرمون میزاری؟!
بابا رفت،تموم شد دیگه برام،نگاه کن ستاره ها قرمزه،آسمون رنگ خون برداشته،میبینی نقش چشاشو بسته؟؟
اون یکی قرمز تررو میبینی؛داره چشمک میزنه ،داد میزنم میگم چشاتو عجق وجق نکن،وسط خیابون زشته،از رو نمیره که تا خود تجریش یه بند چشاشو کجو کوله میکنه،سر همین دیوونه بازیاش تو مترو زدن ناکارش کردن؛گوشه شالمو اوردم،پاک کنم خون کنار لباش و گریم گرفت،گفتم دلبر بخاطرمنه؟درد داره؟ زخمش یادم رفت با خودم قهر کردم!!
گفت بیا ببینم کوچولو،مرد و دعوا کردنش؛من سر تو درگیر نشم،بدرد نون خشکی میخورم،من رفتمم و ستاره چشمک زد گریه نکن
داد،فحش،دعوا،چشمک نزن، امونم نمیده دلتنگی!
بختک بلند شو،دیگه فی امان الله ،زدی بغضو گریه هر کوفتیو انداختی بمون !
هم دلم برا دلبر تنگ شد هم ستاره چشمک زد.
