بدشانس

وای خدایا دارم دیونه میشم عروسیم عقب افتاد حالا اون بکنار هزاران نفر مثل من هستن.از یه طرف شوهرم شغلش ازاده خودم کارمند دولتی هستم. مغازه که بسته ان خواهرم نیش و کنایه میزنه صد رحمت به کار دولتی شفل  ازادابدبخت شدن. بعد یه نفر معتاد و الاف تو فامیل دارن مامانم بهم‌میگه الان شوهر تو با اون معتاد فرقی نداره هر دو الان‌بیکارن.دیگه بریدم بخدا.این برو هم بگم شوهرم آدم باشعوری هست یه خونه دو طبقه ساخته تجاری داری مغازه و خودشم تو بازار مغازه داره. بدون کمک یک ریال از پدرش.از ۱۷ سالگی کار کرده.بجای روحیه دادن این حرفا رو بهم میگن. نه برادار دارم نه بابام زنده هست آدم مونده حرف دلشو به کی بگه