سلام دوستان خیلی دلم گرفته خیلی اومدم اینجا فقط خودمو خالی کنم. من 4سال پیش وقتی 19سالم بود بابامو از دست دادم یه شک خیلی بد برام بود طوری بود ک من برای مدتی دانشگاه رو کنار گذاشتم و از همه فاصله گرفته بودم وقتی نامزد کردم گفتم اشکال نداره اینم پدر شوهرمه بهش گفتم بابا و دوباره همون علاقه تو دلم شک گرفت بعد این آقا سر یه دعوای کوچیک که من با پسرش داشتم بهم گفت دیگه به من نگو بابا الان حس میکنم دوباره بی پدر شدم 😭😭😭😭😭دارم میمیرم
پیشنهاد میکنم هیچ وقت بهش نگی بابا چون صلاحیت این کلمه رو نداره
ای پروردگارِ من، از آنچه بر سرم آمده، دلتنگ و بیطاقتم، و جانم از آن اندوه که نصیب من گردیده، آکنده است؛ و این در حالی است که تنها تو میتوانی آن اندوه را از میان برداری و آنچه را بدان گرفتار آمدهام دور کنی. پس با من چنین کن، اگر چه شایستهی آن نباشم، ای صاحب عرش بزرگ.
من یبار شوهرم باهام دعواش شد بعد به پدرش گفتم بابا شوهرم همچین جلو جمع برگشت بهم گفت نگو بابا،بابایه تو نیست
وای که چقدر خورد شدم
دیگه ام نگفتم
یک عصرِ دل انگیز،در ایوانِ پر از گل و آب پاشی شده روی صندلی های چوبیِ قدیمی همراه با صدای قِژ قِژِشان و آواز قناری ها😍تو با چایی در دست و،با آن لبخند جذابت خیره شده ای،به گلی که لا به لای موهای بافته ام جا خوش کرده💐 چایم را بدون قند خوردم بس که شیرین است😊 لبخندت حرف هایت به دلم مینشینند،آرامش دارند،مثل نشستن دانه های برف بر دلِ زمین،همانقدر لطیف،همانقدر آرام …❤همسرم از صمیم قلب عاشقتم مردِ،خوبه من❤