دوستان کمکم کنید

چرا عزیزم، مشکلت چیه

پسره یا دختر؟ اذیتتون میکنه؟ 

آخه عزیز من راست میگه شوهرت بچشه نمیتونه نخوادش که، شما باید از اول خوووب فکراتو میکردی

این چه سؤالیه اخه عزیزم، شما و اون پسر هر کدوم جایگاه خودتون رو دارین، مشکل خاصی دارید با پسرش؟؟ 

بنظرم بهترین راه اینه که برین پیش یه روانشناس خوب تا کمکتون کنه، اگر شوهرتون هم مایل باشه باهاتون بیاد که عالیه، این مشکلی نیست که به تنهایی بخواین حلش کنید، ولی بنظرم زیادی حساس شدین، به جای حساسیت نشون دادن، خودتون هم به او پسر محبت کنید شایدبراش مثل یه مادر نتونین باشین ولی مثل یه دوست میتونید باشید

اگر مشکلی ندارید حتما و حتما به یه روانشناس خوب مراجعه کنید، هم برای بهتر کردن رابطتون با شوهرتون هم برای اینکه رابطه ی خوبی با اون پسر داشته باشید و به نحو احسن تربیتش کنید و از همه مهم تر بخاطر فرزندی که میخواید به دنیا بیارید، بنظرم تا این مشکل رو حل نکردین بچه دار نشین، چون مشکلاتتون چند برابر میشه، بخاطر حساسیت زیادتون بچه ای که از شما باشه نمیتونه با برادرش رابطه خوبی داشته باشه، حساسیتتون بیشتر هم میشه، لطفا فقط تا جلوی پاتون  رو نبینید

نه عزیزم، شما همین الان میگی به شوهرم میگم میرم، میگه جمع کن برو، بعد فکر کن بعدا پای یه بچه هم وسط بیاد، اگر خدای نکرده با وجود تمام تلاشت رابطتون درست نشد و خواستی جدا بشی اون موقع میتونی از بچه ات دور باشی؟؟؟ یا باید بچتو بزاری پیشش بری یا هم بسوزی و بسازی، با بچه آوردن هییییییچ مشکلی حل که نمیشه بد تر هم میشه، به جای اینکه صورت مسئله رو پاک کنی، مسئله رو حل کن... بچه که بیاد حساسیتت بیشتر هم میشه

عزیزم من نظرم رو گفتم، بازم میگم مراجعه به یه زولنشناس خوب، حتی اگر شد با همسرت برو، شما خیلی چیزا رو نمیتونی به من یا دیگران بگی اما با خیال راحت میتونی با یه روانشناس که علم داره در این زمینه حرف بزنی و مشورت بگیری ازش، من یا هرکسی که راهکار بدیم شاید وضع زندگیتون بهتر که نشد هیچ تازه بد ترم بشه چون نه از همه چیز خبر داریم نه از شوهرتون شناختی داریم، ولی لطفا یه کم منطقی تر فکر کنید، اینقدر احساسی نباشید، سعی کنید دوست خوبی برای اون پسر باشید، بهش محبت کنید، محبت واقعی، اون جوری از این حساسیتت کم میشه رابطه ات هم با شوهرت بهتر میشه انشاالله