فراموش می شوم
راحت تر از ردپایی بر برف
که زیر برفی تازه دفن می شود
راحت تر از خاطره ی عطر گیجی در هوا
که با رهگذری تازه از کنارت رد می شود
و راحت تر از آنکه فکر کنی
فراموش می شوم
من تمنا کردم
که تو بامن باشی
تو به من گفتی هرگز هرگز
پاسخی سخت ودرشت
و مرا غصه این هرگز کشت
کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز خاموش وملال انگیز بودم
برگ های آرزوهایم یکایک زرد می شد
آفتاب دیدگانم سرد می شد
آسمان سینه ام پر درد می شد
ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد
اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ می زد
در آن هنگام که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام
گرم یاداوری یانه من از یادت نمی کاهم
تو را من چشم در راهم
بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار شد لبریز از جام وجودم
شدم آن عاشق دلخسته که بودم...
مادر
ای کاش دردریای هستی قصه طوفان نبود
تا برایت قایقی بی بادبان می ساختم.
چون صاعقه در کوچه بی صبری ام امروز
از صبح که برخاسته ام ابری ام امروز
چه شد در من نمی دانم
فقط یک لحظه فهمیدم
که خیلی دوستت دارم.
مرا به خاطر بیاور
مرا از یاد مبر
که انعکاس صدایم درون شب جاریست.
دیگر از من تا خاک شدن راهی نیست
از سر این بام
این صحرا
این دریا
پرخواهم زد
خواهم مرد
غم تو
این غم شیرین را
با خود
خواهم برد.
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
-26 ثانیه پیش
-20 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز