سلام دوستان من یه دختر از فرزند اول یک خانواده 4 نفری هستم و شوهرم بچه اخر یک خانواده 8 نفری. خواهرشوهره من (بچه ی یکی مونده به اخری) الان نزدیک 6 ماهه در جریانات طلاق و جدایی هستش و این موضوع روی شوهره من خیلی تاثیر گزاشته یعنی همه ناراحتن اما شوهره من بیش از حد ناراحته جوری که 6 ماه پیش مجبور شدم شوهرم را ببرم مشاوره و قرص بهش داد که بتونه اضطرابش را کنترل کنه و حالا خواهرش تنها طبقه ی پایین خونه ی ما هستش.( چون مادرشون فوت شده و پدرشون ازدواج مجدد کرده) من واقعا 6 ماهه زندگی ندارم.
هرجا میخوام برم خواهرشوهرمم میاد البته خودش خیلی مراعات میکنه که همه جا نخواد بیاد با ما ولی شوهره من خودش اصرار میکنه پاشو بیا
من اوایل میگفتم خوب میشه ولی هرچی پیش میرهمیبینم شوهرم از سره کار که میاد اول میره اونا میبینه بعد میاد بالا
دیشب میخواستیم بریم رفاه خرید داشتم کارامو میکردم یهو شوهرم گفت به خواهرم گفتم بیادْ! من خیلی ناراحت شدم گفتم من نمیام تو با خواهرت برو اونم لج کرد گفت مگه بچه ای و.... چون خواهرم میاد نمیای و کلی مشاجره.....
من کاری به خواهرش ندارم من میخوام بهش بگم بابا لااقل نظر منو بپرس بگو به خواهرم بگم بیاد؟
حالا امشب لازانیا درست کرده بودم گفتم برا خواهرت ببر پایین گفت چیزی که تو درست کنیو عمرا ببرم برا خواهرم!!!! منم خیلی ناراحت شدم
به نظرشما من ادم سخت گیریم؟ مقصر واقعا کیه؟ من کم اوردم دیگه!
ببخشید خیلی حرف زدم ولی دلم گرفته
