فال حافظ

تفسیر :
از روزگار و سرنوشت خود شکایت می کنی اما غم نخور. روزگار همیشه به یک منوال نمی چرخد.
************************
غزل :

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداختبه قصد جان من زار ناتوان انداختنبود نقش دو عالم که رنگ الفت بودزمانه طرح محبت نه اين زمان انداختبه يک کرشمه که نرگس به خودفروشی کردفريب چشم تو صد فتنه در جهان انداختشراب خورده و خوی کرده می‌روی به چمنکه آب روی تو آتش در ارغوان انداختبه بزمگاه چمن دوش مست بگذشتمچو از دهان توام غنچه در گمان انداختبنفشه طره مفتول خود گره می‌زدصبا حکايت زلف تو در ميان انداختز شرم آن که به روی تو نسبتش کردمسمن به دست صبا خاک در دهان انداختمن از ورع می و مطرب نديدمی زين پيشهوای مغبچگانم در اين و آن انداختکنون به آب می لعل خرقه می‌شويمنصيبه ازل از خود نمی‌توان انداختمگر گشايش حافظ در اين خرابی بودکه بخشش ازلش در می مغان انداختجهان به کام من اکنون شود که دور زمانمرا به بندگی خواجه جهان انداخت

تفسیر :
زمانی به هدف و مقصود خود می رسی که صداقت و ایمان داشته باشی. اگر امروز روزگار بر وفق مراد نیست، نا امید و مأیوس نباش. آنچه که خیر است برای تو پیش می آید. حوادث و غم های زندگی، همیشگی و ماندنی نیستند و زودگذرند.
************************
غزل :

اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصولرسد به دولت وصل تو کار من به اصولقرار برده ز من آن دو نرگس رعنافراغ برده ز من آن دو جادوی مکحولچو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زوربه هيچ باب ندارم ره خروج و دخولکجا روم چه کنم چاره از کجا جويمکه گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملولمن شکسته بدحال زندگی يابمدر آن زمان که به تيغ غمت شوم مقتولخرابتر ز دل من غم تو جای نيافتکه ساخت در دل تنگم قرارگاه نزولدل از جواهر مهرت چو صيقلی داردبود ز زنگ حوادث هر آينه مصقولچه جرم کرده‌ام ای جان و دل به حضرت توکه طاعت من بی‌دل نمی‌شود مقبولبه درد عشق بساز و خموش کن حافظرموز عشق مکن فاش پيش اهل عقول

تفسیر :
از هر راهی برای رسیدن به مقصد تلاش کن و از دوستان خوب خود یاری بخواه و به فکر دیگران هم باش و در صورت مقتضی به دوستان خود کمک کن.
************************
غزل :

خيال روی تو چون بگذرد به گلشن چشمدل از پی نظر آيد به سوی روزن چشمسزای تکيه گهت منظری نمی‌بينممنم ز عالم و اين گوشه معين چشمبيا که لعل و گهر در نثار مقدم توز گنج خانه دل می‌کشم به روزن چشمسحر سرشک روانم سر خرابی داشتگرم نه خون جگر می‌گرفت دامن چشمنخست روز که ديدم رخ تو دل می‌گفتاگر رسد خللی خون من به گردن چشمبه بوی مژده وصل تو تا سحر شب دوشبه راه باد نهادم چراغ روشن چشمبه مردمی که دل دردمند حافظ رامزن به ناوک دلدوز مردم افکن چشم

تفسیر :
به زودی در کارها به توفیق و پیروزی می رسی و غم ها و رنج ها به شادی و سرور تبدیل می شود. اگر خودپسندی را رها کنی و به ضعف خود اقرار کنی می توانی راه های تازه ای را آزمایش کنی. به خداوند و کمک های او توکل داشته باش.
************************
غزل :

به جان پير خرابات و حق صحبت اوکه نيست در سر من جز هوای خدمت اوبهشت اگر چه نه جای گناهکاران استبيار باده که مستظهرم به همت اوچراغ صاعقه آن سحاب روشن بادکه زد به خرمن ما آتش محبت اوبر آستانه ميخانه گر سری بينیمزن به پای که معلوم نيست نيت اوبيا که دوش به مستی سروش عالم غيبنويد داد که عام است فيض رحمت اومکن به چشم حقارت نگاه در من مستکه نيست معصيت و زهد بی مشيت اونمی‌کند دل من ميل زهد و توبه ولیبه نام خواجه بکوشيم و فر دولت اومدام خرقه حافظ به باده در گرو استمگر ز خاک خرابات بود فطرت او

تفسیر :
به زودی در کارها به توفیق و پیروزی می رسی و غم ها و رنج ها به شادی و سرور تبدیل می شود. اگر خودپسندی را رها کنی و به ضعف خود اقرار کنی می توانی راه های تازه ای را آزمایش کنی. به خداوند و کمک های او توکل داشته باش.
************************
غزل :

به جان پير خرابات و حق صحبت اوکه نيست در سر من جز هوای خدمت اوبهشت اگر چه نه جای گناهکاران استبيار باده که مستظهرم به همت اوچراغ صاعقه آن سحاب روشن بادکه زد به خرمن ما آتش محبت اوبر آستانه ميخانه گر سری بينیمزن به پای که معلوم نيست نيت اوبيا که دوش به مستی سروش عالم غيبنويد داد که عام است فيض رحمت اومکن به چشم حقارت نگاه در من مستکه نيست معصيت و زهد بی مشيت اونمی‌کند دل من ميل زهد و توبه ولیبه نام خواجه بکوشيم و فر دولت اومدام خرقه حافظ به باده در گرو استمگر ز خاک خرابات بود فطرت او

تفسیر :
در انتظار به سر می بری. نا امید و ناراحت نباش زیرا به مقصود خود می رسی. بلا و مصیبت های رسیده را تحمل کن. در کوره ی حوادث، خود را آبدیده کن و تجربه اندوزی کن تا لذت بیشتری از پیروزی ببری.
************************
غزل :

زهی خجسته زمانی که يار بازآيدبه کام غمزدگان غمگسار بازآيدبه پيش خيل خيالش کشيدم ابلق چشمبدان اميد که آن شهسوار بازآيداگر نه در خم چوگان او رود سر منز سر نگويم و سر خود چه کار بازآيدمقيم بر سر راهش نشسته‌ام چون گردبدان هوس که بدين رهگذار بازآيددلی که با سر زلفين او قراری دادگمان مبر که بدان دل قرار بازآيدچه جورها که کشيدند بلبلان از دیبه بوی آن که دگر نوبهار بازآيدز نقش بند قضا هست اميد آن حافظکه همچو سرو به دستم نگار بازآيد

تفسیر :
رنج و مصیبتی که گرفتار آنی، نتیجه ی اعمال خودت است و پشیمانی سودی ندارد. با امید به آینده کارها برای تو آسان خواهد شد. به تجربه ها و عقل خود اتکا داشته باش و به تواناییهای خود اعتماد کن.
************************
غزل :

روشن از پرتو رويت نظری نيست که نيستمنت خاک درت بر بصری نيست که نيستناظر روی تو صاحب نظرانند آریسر گيسوی تو در هيچ سری نيست که نيستاشک غماز من ار سرخ برآمد چه عجبخجل از کرده خود پرده دری نيست که نيستتا به دامن ننشيند ز نسيمش گردیسيل خيز از نظرم رهگذری نيست که نيستتا دم از شام سر زلف تو هر جا نزنندبا صبا گفت و شنيدم سحری نيست که نيستمن از اين طالع شوريده برنجم ور نیبهره مند از سر کويت دگری نيست که نيستاز حيای لب شيرين تو ای چشمه نوشغرق آب و عرق اکنون شکری نيست که نيستمصلحت نيست که از پرده برون افتد رازور نه در مجلس رندان خبری نيست که نيستشير در باديه عشق تو روباه شودآه از اين راه که در وی خطری نيست که نيستآب چشمم که بر او منت خاک در توستزير صد منت او خاک دری نيست که نيستاز وجودم قدری نام و نشان هست که هستور نه از ضعف در آن جا اثری نيست که نيستغير از اين نکته که حافظ ز تو ناخشنود استدر سراپای وجودت هنری نيست که نيست

خواهش می کنم گلم 

فدات گلم