به بچه ای که

بهترین راه رفتن پیش یه روانشناس کودک خوبه

ولی قبل از اون پدر و مادر و کلا اطرافیانی که این قضیه رو میدونن نباید با خشونت و تنبیه باهاش برخورد کنن

چون این کنجکاوی ها اقتضای سنشونه و به خاطر منحرف بودن ذهنشون نیست...اما با ایجاد فضای مناسب و رفتن پیش روانشناس میشه از انحرافات پیش رو چه در کودکی چه در جوانی جلوگیری کرد

و پدر و مادر باید اون بچه رو متوجه کنن که این کار به خودش آسیب میزنه(بازم میگم کاملا ملایم و دور از خشونت)و به خاطر ترس از دعوای پدر و مادر نترسوننش..چون اگه اونو از تنبیه و دعوا بترسونن اولا بیشتر کنجکاو میشه که مگه اون عکسا چیه که اینقدر روش حساسن و ممکنه یواشکی باز نگاه کنه...دوما روی روحیش تاثیر خیلی بدی میذاره