سلام دوستان من 4ساله نامزدم البته از سال 88با نامردم دوس بودیم و سال 95نامزدی کردیم نامزد ب شهر دیگس و من ب شهر دیگه از اول مادرم مخالف بود اما پدرم راضی بود میگفت پسر کاری هست من خیلی دوسش دارم و واقعا عاشقشم اونم خیلی دوسم داره من تحصیلاتم لیسانس و از نظر قیافه و تحصیل فرهنگ و خانواده ازش خیلی سرترم اون تحصیلش سوم راهنماییه ما با خیلی سختی بهم رسیدیم و اولش برا کارش جایی شاگرد بود بعد کم کم جم کرد خودش شد صاحبکار تلاش و کوشش خوب بود.اما تو این 4سال نامزد از اول هم مادرم هم پدرم گفتن بیمه کن گواهینامه بگیر پس انداز کن پول جم کن هربار گفت باشه از فردا از شنبه از سال دیگه الان 4سال ن بیمه کرده ن پس انداز کرده ن ی گواهینامه گرفته ن خونه ای داره ن ماشینی ن پس اندازی هیچی نداره تازه خونوادمم کلی کمکش کردن 70 80میلیون پول بهش دادن براش 20میلیون وام گرفتن اما هیچی ب هیچی ب غیر ک پیشرفت،نکرده پس رفت هم کرده.من تک دخترم و وضع،مالیمون خوبه و تو رفاه کامل،هستم اما نمیدونم چرا نامزدم هیج تلاشی نمیکنه از صبح تا شب هم میگه سر کار ولی پولی نداره هنوز بعد 4سال چون هیچی نداره خونوادم منو ندادن بهش میگن هروقت داشتی بیا.رو حرفشم نیس همش کاراشو عقب میندازه یکسال پیش رفته ثبت نام کرده برا گواهینامه کلاسش رفته هنوز نرفته امتحان بده من خودم گواهینامه گرفتم دوسال ماشینمم زیر پامه ولی اون هیچی نداره خونوادشم کمکش نمیکنن ندارنن ک بکنن.ی مدته مامانم میگه دیگه جدا،شو این بدرد زندگی نمیخوره ن رو حرفش هست این همه کمکش کردیم هیچی ب هیچی ولی من دوسش دارم نمیدونم چیکار کنم شما چی میگین؟