حالم بده...باردارم...خونواده همسرم از اول زندگیم دخالتای كاااامل تو همه مساعل زندگیمون داشتن...از وقتی باردار شدم ك كلا افسار انداختن گردن همسرم و جذب خودشون كردنش...منم ك حساس شدم و همسرم بیشتر جذب اونا شده...دیگه خسته شدم...نمیتونم به خانوادم بگم...اونا خیلی گرفتاری دارن..مامانم مریضه اگ ناراحت بشه حالش بد میشه...حالا دیگه طاقتم تموم شده.میخوام ی چیزی بخورمو زایمان كنم...اصلا چرا میخوام دق دلیمو سر این بچه خالی كنم؟؟دیوونه شدم...هرچی دوست دارین بگین...خیلی وقته با هیشكی حرف نزدم
حتی اگ.دوست دارین سرزنشم كنین...بهم بگید غلط كردی ازدواج كردی...بهم بگید غلط كردی فهمیدی زندگیت زندگی نیست و باردار شدی...
این نی نی که الان داری از وجود خودته میشه
دیگه تنها نیستی اونم پشتیبانت میشه
مردا همه مثل همن زمان بده درست میشه عزیزم
امشب بدترین شب بود...برای اولین بار دعواهامون جلو مادرشوهرم بروز دادم...اونم ب شوهرم گفت این زنیكه چرا اینجوریع...باز ب من میگفت لعنت ب شیطون بگو و درست شو....شوهرم برا اولین بار جلو مادرشوهرم بهم گفت بزار بره گورشو گم كنه زنگ بزنه مادرش بیاین دنبالش ببرنش دیگه طاقتم سر رفته...میدونین طاقتش از چی سر رفته؟؟؟از اینكه از موقعیكه بیدار شد میخواد خونه مادرش باش تا موقع خوابیدن و من بعضی وقتا میگم چرا خونه خودمونو دوست نداری من برات هیچی.نیستم مگه اون چیكارمیكنه تا منم انجام بدم...خدایاااااااا كاش به این بچه ظلم نمیكردم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
38 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
