دلنوشته

تنفر از آدما یا یه رابطه ی تموم شده رو نباید خیلی بهش بال و پر داد...

تا جایی که دیگه اونقدا کش بیاد و دست و پای زندگی رو ببنده و روز و شباشو فلج کنه...

یه روز که دندون درد امونمو بریده بود...

با یه فشار کوچولوی انگشتام دیواره ی دندونم ریخت پایین...

فکر کردم این فشار حتما کار خودشو کرده...

آخه دندونای شیری تو بچگی همین خاصیت رو داشتن...

اما واقعیت این بود که ریشه ی اون دندون لعنتی تو عصبم گیر افتاده بود...

تنفر از آدما یا یه رابطه ی تموم شده رو هم میشه گفت همین شکلیه...

این تنفرا رو تا ریشه دار نشده مثل دندونای شیری بندازین دور...

باور کنید از یک جایی به بعد عصب زندگیتونو سخت درگیر میکنه...