اندازه ی هیچکس
نه پدرو مادر نه شوهر
انگار یه تیکه از قلبمه انگار یه تیکه از وجودمه ک کنده شده وقتی بغلش میکنم مثل پازل میاد سرجاش
ارامشی ک باهاش دارم وقتی میگیرمش رو قلبم باهیچ کسی ندارم فکر نمیکردم اینطوری بشم نسبت بهش
خدایا ب بزرگیت قسم به ابروی مقربان درگاهت قسم ک این حال خوبو نصیب همه ی منتظران بکن