امشب فهمیدم که خدا منو نمیبینه،منو دوست نداره،به من توجه نمیکنه
امشب دیگه خسته شدم از بس خدارو صدا زدم و جواب نداد خسته شدم از بس گفتم خدایا تو ارامش منی ولی ارامشی نبود...
الان دو ساعته دارم گریه میکنم فقط همین بس که امشب فهمیدم آرزویی که سالها حسرتشو داشتم تا دو قدمیم اومد ولی به کل نابود شد و دیگه امکااان نداره واقعی بشه امشب فهمیدم همه ارزو ها و رویاهام مردن.مثل یه کاخ که رو سرم خراب شد.نمیتونم دقیق بگم چی شده فقط همین بس کسی که همه حسرتشو داشتن و مال من بود دیدم که خدا چجوری رویاهامو نابود کرد من و نزدیک ارزوم برد همه چیو نشونم داد بعد ولم کرد.اخه من انسان نفهم نادون بقیه نادون اصلا همه نادون ولی خدا که خوبه پس چرا خواست منو ببره تا دو قدمی آرزوم و تشنه برم گردونه؟؟؟خسته شدم ازش از بس صداش زدم..همیشه خودمو دلداری دادم که اگه اگه خدا صداتو نمیشنوه صبر کرده داره آرزوهاتو خوشگل میکنه ولی خیلی سخته تا دو قدمی همه چی بری ولی نشه.من خر و نادونم خدا که میگه هرکار بخواد میتونه بکنه پس چرا؟چرا کمکم نکرد؟دیگه از خدا کمک نمیخوام دیگه دوستشم ندارم دیگه هم بهش امید ندارم خدا چطور تونست منو تا نزدیک همه چی ببره بعد پرتم کنه؟چیو خواست نشون بده بهم؟این تنها ارزو و حسرتی بود که من داشتم.میدونم میخواید بگید شاید مصلحت نبوده،ولی مصلحت خدا چیه که منو ببره رویاهامو نشونم که واقعی میشدن چی میشد بعد یهو ولم کنه پرت شم پایین؟چرا اینکارو کرد.چرا خدا اینجوریه؟پس کو وقتی که میگه بنده ی خوبم منو صدا بزن صداتو میشنوم.کاااش میمردم کاشکی میمردمممم اونقدر ترسو هستم که نمیتونم خودکشی کنم
ببخشید دلم پره......
