کانادا

آخییییییییش دیگه فینگلیش نمی تایپم فارسی دار شدم.ههههههه. بچه ها من گفتم منو قانع کنید که بتونم تو غربت با دوری از خانواده کنار بیام منظورم این بود که بالاخره شماها هم اولش مثل من با این اگر و اماها روبرو بودید و حتما دلایلی قوی داشتید که تونستید از خونواده دور بشید وتو غربت بمونید.منظورم این بود که عمده دلایلتون چی بوده شاید اگر اونها روبگید برای منم بشه یه دلیل محکم و تصمیم گیری رو واسم راحت تر کنه مثلا خیلیها میگن بخاطر پیشرفت بچه هامون.والا از وقتی من اومدم اینجا با چندتاخونواده ایرانی که خیلی وقته اومدن دوست شدم و بچه هاشون درسن دبیرستان و دانشگاه هستن.میگن اونا غذای ایرانی زیاد دوست ندارن.با ایرانیها زیادنمیجوشن.دور درس خیلی نیستن بیشتر فان دارن.وقتی هم به مدیرمدرسه میگیم بهشون سخت بگیرید میگه بذارید بچه ها هر راهی رو دوست دارن برن نبایداجبار در کار باشه-میگن وقتی میان ایران از لحاظ درسی درحد بچه های راهنمائی ایران هستن .میگفتن چون توایران روی درس خیلی تاکیدمیشه .حالا اینا بچه های خونواده هائی هستند که خودشون عاشق ایرانیها هستن فکر کنیدماتوپارک باهاشون اشناشدیم زود بامادوست شدن.ماروبیرون بردن.شام دعوت کردن منظورم اینه که خودشون از اینائی نبودن که از ایران و فارسی و این چیزها بدشون بیاد.خلاصه میگفتن بین اونابا بچه هاشون یک نسل تفاوته وزبون همو درست نمیفهمن.خوب وقتی آدم این چیزها رو میبینه تصمیم گیری براش واقعا سخت میشه.شاید بگین به رفتار آدم بابچش و اصل و نصب آدم هم ربط داره ولی اینم قبول کنید که بچه ی ما که اینجابزرگ بشه همونقدر هم از هم سن وسالاش که خارجی هستن الگو میگیره که میتونه تاثیرش بیش از حرفهای ماباشه.حالا من رفتم توفکر که اگر آینده بچه ی من بخواد اینطور باشه مهاجرت نکنم بهتره که.تادبیرستانش ایران بمونم بعدواسه دانشگاه بیایم اینجا(البته اگر عمری باقی بود)

شایدنمونه بچه هایی که اینجابزرگ شدن و خیلی موفق هم شدن کم نباشه اما متاسفانه الان که زمان تصمیم گیری ماهست نمیدونم چراهمش با این مدل بچه ها روبرو میشم.

راستی حالا یه خبر دیگه که واقعا تصمیم گیری رو برام سخت تر کرده: شوشو تو مصاحبه قبول شد.کارش توهمون زمینه ای که بوده هست.حقوقشم خوبه از دوشنبه هم گفتن بیاد سر کار. حالا خدایاااااااااااااااااااااااااااااا چیکار کنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

میدونید شوشو تصمیم گیری رو گذاشته به عهده ی من میگه تو بگی بمون میونیم و اگر بگی برگردیم برمیگردیم

سپیاجون دختر من که آبریزش نداشت خواهر-اشتباه گرفتی؟؟؟؟شیما جان ماهم 6-7 سال پیش از طریق اسکیل ورکر امدیم که اطلاعاتی درزمینه سرمایه گذاری ندارم. مامان جون منم هم خودم هم شوشو گواهینامه بین المللی داریم ولی چون قوانینشون رو نخوندیم هنوز پشت ماشین ننشستیم آخه اینجاقوانین رانندگی وحشتناک رعایت میشه وماهم هنوز وقت نکردیم کتابشوبخونیم.آسونه؟توچه شجاعی خواهر...

:)تبریک می گم پلنگ صورتی عزیز در مورد کار همسرت.تقریبا می شه گقت خیلی خوش شانس بودید و خدا کمکتون کرده که سریع همسرتون کار مرتبط پیدا کرده.در مورد دلایل موندن یا برگشتن خیلی مساله شخصی می شه.در مورد بچه هایی که اینجا بدنیا می ان یا بزرگ می شن تو محیطی کاملا ازاد با شرایطی متفاوت از اونچه که در ایران هست بزرگ می شن.به نظر من اینجا تاکید بیشتر روی فعالیت های اجتماعی و کار گروهی هست .در مورد این مساله کسانی که بچه دارن بهتر می تونن نظر بدن.
در نهایت اسمون خدا همه جا یک رنگه و اینجا هم بعد مدتی می تونید صاحب خونه و ماشین و زندگی متناسب بشید.ولی سالهای اول یکم تحملش سخته و باید مقاوم بود.اینجا از لحاظ ارامش و ثبات در شرایط بهتری هست ولی همونطور که می دونی مساله غربت همیشه با مهاجرا هست.
موفق باشی

نلی جون برات ایمیل زدم عزیزم.
پلنگ صورتی جون خوشحالم که کار پیدا کردید به نظر من بشین دلایلی رو که مهاجرت دوست داشتی بکنی و شرایط ایرانت رو بزار تو ترازو ببین کدوم کفه ترازو سنگینتره بعد یه تصمیم عاقلانه بگیر به نظر من دودلی اصلا خوب نیست باعث میشه از زندگی حالت اصلا لذت نبری و همش تو استرس اینکه باید در آینده چیکار کنی باشی

ماریا جون ایمیلتو گرفتم و جواب ایمیلتو دادم .

پلنگ صورتی جان خوب سیستم مدارس ایران تقریبا با تمام دنیا فرق می کنه :) من خودم 7 سال معلم دبیرستان بودم تو ایران. خیلی بچه ها تحت فشارن.
البته اینکه بچه های اینجا و ایران با هم متفاوتن باهات موافقم.
البته حداقل ابتداییشون خیلی خوبن :) همین فان بودنشون برای من مهمه. حالا بچه ات چند سالشه؟ یدونه داری؟

اونم مدارسی که کاملا رایگانه و این همه خدمات خوب به بچه ات میدن. تو ایران یه همچین مدرسه ای رو باید خیلی خیلی هزینه کنی.
در مورد سطح تحصیلی موافق نیستم. اینجا بچه ها از سال اول کسر و اعشار می خونن. شاید از لحاظ تاریخ و جغرافی ایران چیزی ندونن اما ریاضی و ایناشون ضعیف نیست.

اما در مورد موندن یا نموندن خودت بشین و حسابی فکر کن. سبک سنگین کن. امیدوارم نتیجه خوبی بگیری.

پلنگ صورتی جان تو ایران هم همه بچه ها تحصیل کرده نمیشن که بستگی به بچه و بیشتر از اون خونواده داره اینجا هم دقیقا همینطوره ولی من تو بچه های دوستهامون اتفاقا خیلی دیدم به درس اهمیت میدن الان چند تاشون دانشجوی پزشکین فردا یه عروسی دعوتیم که هم عروس و هم داماد اینجا به دنیا اومدن و عروس خانوم فوق تخصص اطفاله و داماد فوق تخصص قلب

سلام !
وای چقد رجای دوستان مقیم کانادا خالی بود !اینجا رونق گرفت . این دیگه چیه ؟ تعیین هویت دیگه چیه ؟همه جا باید کارت شناسایی بدیم ؟
وای پلنگ صورتی !‌چه شانسی !‌قبول دارم تصمیم گیری براتون سخت تر شده . امیدوارم بهترین تصمیم رو بگیرید .
میدونی در هر حال بچه های تو اونجا ایرانی تربیت نمیشن . بایدبچه ات رو کانادایی بدونی .ولی باید ببینی بین تربیت نسل جدید بچه های ایران یا بچه های اونجا کدوم رو میپسندی . توی ایران الان همه بچه ها همه کار میکنن ،‌ولی مخفیانه . آمار رسمی نداریم که اعتیاد به دبستانها کشیده شده . ولی سیگار کشیدن توی این سطح به وفور دیده میشه . حداقل اونجا آدمها اون چیزی هستن که هستن . تو میتونی بفهمی طرف کیه و چیه،‌حتی اگر بچه ات بخواد کاری بکنی تو براحتی میفهمی .
منهم مثل ماریا نظرم اینه که بچه باید بره دنبال علاقه اش . اینجا توی ایران اینقدر تحصیلات مهمه و همه باید درس بخونن که شکر خدا دیگه همه هم دانشگاه قبول میشن و بخدا زمان ما اینجور نبود . بخدا پسر عموی خودم با رتبه بالای 50000 سه سال پیش مهندسی صنایع دانشگاه آزاد مسجد سلیمان قبول شد . نمیگم چرا ؟ ولی سال 73 که برادرم صنایع علم و صنعت قبول شد واقعا " بچه درسخون بود .اتفاقا " بنظر من توی ایران بچه ها تحت فشار و استرس وحشتناکی که متاسفانه به مقاطع ابتدایی هم کشیده شده بالا میان و آخرش به لطف پدر پولدار کل 12 سال رو هم درس نخونی ،‌میری وارد یکی از شعب دانشگاههای خارجی در دبی میشی . یعنی هیچ چی !
اونجا بچه ات آزاده انتخاب کنه . من دوست ندارم حتما "‌درس بخونه ، شاید یه بالرین خوب بشه ،‌شاید یه نوازنده خوب ،‌شاید یه نویسنده .من دوست دارم بچه ام این آزادی رو داشته باشه . ولو برخلاف میل من باشه . البته من دارم نظر خودم رو میگم . اگر درس خوندن بچه ات برات خیلی مهمه ،‌میتونی روی موندنت تجدید نظر کنی .
ای خوا دست راست همسرت روی سر من . بچه ها دو سه روز پیش یه شرکت پیدا کردم فیلد کاریش مثل خودمونه ،‌توی انتاریو است . میگم نمیشه تا بیام استخدام بشم ؟!!!!
پلنگ صورتی عزیز،‌همسر شما مدارک تحصیلیش رو معادلسازی کرده بود ؟‌چون میگن بجز انطباق مدارک در ccpe امکان کارپیداکردن در کانادا وجود نداره .
خدایا هرچی صلاحه برای همه مون پیش بیاد ،‌آمین !

راستی شهرزاد به سایه بگو این سروشی رو از طرف من ماچ کنه . دو تا بوس آبدار .

سلام دوستان خوبم
امروز خیلی تو فکرم . راستش وقتی همسرم رو میبینم که مدام تو فکره منم تحت تاثیر قرار میگیرم.
میخوام امروز با شما حرف بزنم راستش تا حالا موضوع مهاجرت رو با کسی درمیون نذاشتیم و جز دختر دایی همسر جان که سه سال وینی پگ بودن و الان یکساله که برگشتن و منتظرن جواب درخواست اقامتشون بیاد.

میخوام هر فکری که آزارمون میده رو بنویسم . خواهش میکنم هر کدومتون در هر موردی راهنمایی به ذهنتون میرسه دریغ نکنید.

ما میخوایم از طریق سرمایه گذاری استانی واسه ساسکچوان یا منیتوبا اقدام کنیم که باید 150 هزار دلار تو یه بیزینس سرمایه گذاری کنیم که شرکتهای مهاجرتی میگن ما خودمون طرح قابل قبول وزارت مهاجرت رو میدیم اما دیگه کاری نداریم که بعدش میتونید این طرح رو اجرا کنید یا نه ؟ یا اصلا جواب میده یا نه!!!
75 هزار دلار هم باید بابت تضمین اجرای طرح و اسکان تو استان مورد نظر بدیم به دولت که تا دو سال بلوکه میشه و در پایان دو سال اگه مفاد قرارداد رو اجرا کرده باشیم اون 75 تا رو پس میدن.

این پول که کلا 225 هزار تاست به علاوه پول وکیل که حدودا 20 الی 40 میلیون (بسته به نوع قرارداد) و هزینه اولیه واسه خونه و خورد و خوراک و ..... تقریبا بیشتر از سه چهارم زندگی ما میشه .

همسرم خیلی نگرانه و میگه وقتی من اصلا نمیدونم اونجا چیکار کنم و سابقه کار ندارم اصلا تو چه زمینه ای سرمایه گذاری کنم یا مثلا چقدر میتونم اطمینان داشته باشم که این سرمایه رو از دست ندم و هیچچچچچچچچچچچ

از کجا بدونم بازار کار اونجا چی میطلبه و اصلا چه شغلی باید انتخاب کنم!!!اینها رو که با یه سفر نهایتا یک ماهه نمیشه در آورد .
خلاصه بدجوری واسه همین ماجرای کار و سرمایه گذاری کم ریسک سر دو راهی موندیم.

راستی مریم جان شما بچه مدرسه ای داری؟
اگه داری لطفا راجع به سیستم آموزششون کمی واسمون توضیح بده و آیا راضی هستی یا نه.
و همینطور در مقایسه با ایران توی رده های معادل سطح علمی کدوم گروه رو بالاتر میبینی؟اینجا یا اونجا؟