امروز با دستانی که
آغشته به
خون شاهرگ احساسم است
بند کفش هایت را
محکم میکنم ...
تا راحت تر بروی و بدانی
بعد از تو چیزی به نام
"احساس"
فقط یک بازی کودکانه ست
و پشت پایت
به جای آب ، کاسه ی صبرم را
می ریزم تا بدانی
بعد از تو
جگره خون شده ام
میل برگشتت ندارد
از خم کوچه که گذشتی
تکه های غرورم را
از زیر پاهایت جمع میکنم
لکه های روی غرورم را
" ها " میکنم...
با چادر گلداری که بر آن غیرت داشتی
روشنی روحم را پاک میکنم
و در زندگی را می بندم
چادر مشکی بر سر ...آرزو می کنم که تو دور تر بروی....
تا هی هی خاموش شبانه ام
به گوشت نرسد و در تاریکی محض رویاهایم
تصویر تو و آن غریبه را
بر فرض محال
با شعله ای آتش از ذهن خمارم
برای همیشه پاک می کنم...
