میفهمم منظورتو ولی واقعا دیگه هیچ امیدی ندارم خیلی داغون تر از این حرفام
اولیش مربوط به پای بچه امه که کلاب فوت بود تو ۱۸هفتگی تو آنومالی فهمیدم قبل اون زیاد با شوهرم مشکل نداشتیم بعد حالم خیلی بد شد جای اینکه شوهرمم هوامو داشته باشه کلی اذیتم کرد...بعدم استراحت مطلق شدم منیکه شاغل بودم مجبور شدم دیگه کار نکنم حتی نمیتونستم غذا درست کنم...همشم تنها بودم نه خانوادم هوامو داشتن نه شوهرم بعد زایمانم هم خانوادم کمکم نبودن زیاد هم شوهرم فقط جوش و حرص و دعوا تا الان پای بچم گچه آخرای درمانشه بعد یه عمل داره و مجبوریم تا دو سالگی پاش تو کفش مخصوص باشه...الانم نمیتونم کار کنم نه کمکم میکنه واسه بچه داری نه مسافرت نه محبت نه توجه شدم یه آدم دیوونه😭😭😭
آیا شوهری هست که زنشو درک کنه😭😡😡
منم دلم خییییلی گرفته
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
58 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
