سلام عزیزای دلم میخواستم باتون درد و دل کنم و ازتون میخوام اگه راهکار یا نظری دارین بگین تا انشالله ب دردم بخوره
از زندگیم خسته شدم انقد که واقعا هیچ انگیزه ای ندارم
33 سالمه چهره تقریبا زیبایی دارم از نظر ظاهری خیلی خوبم شاغلم تحصیلاتم لیسانسه در مجموع هر کسی منو می بینه فکر میکنه همه چیم رو ب راهه ولی نمیدونن چقدر از زندگیم بیزارم
تو سن 20 سالگی ازدواج کردم و یکسال بعد بخاطر اعتیاد جدا شدم فوق العاده احساسی ام ، ملاکم برای ازدواج اولیش اینه که عاشق همسرم باشم ولی هر کسی رو پسندیدم منو رها کرد احساس تنهایی عمیقی میکنم و چون تا این سن هنوز نیمه گمشدم رو پیدا نکردم این بلاتکلیفی خیلی اذیتم میکنه
مدت 3 ساله با پسری دوستم که دیوانه وار دوسش دارم و اونم دوسم داره ولی همش میگه تو این وضعیت اقتصادی مگه دیوانه ام ازدواج کنم و الان هم که رفته خارج از کشور کار کنه و اینم از این ... هر روز دلم میگیره و گاهی فکر میکنم زنده بودنم اشتباهه چون خیلی تنهایی اذیتم میکنه 😔😞 اصلا تکلیفم رو نمیدونم فقط میدونم خیلی کم آوردم😔😔 نمیدونم خدا برای چی منو آفریده و رها کرده از زمین و زمان خسته شدم مگه من جز عشق چی میخوام که انقد باید عذاب و تنهایی بکشم واقعا قلبم شکسته💔