سلام خدمت دوستان
پیشاپیش ایام شهادت حضرت فاطمه رو به همه تسلیت میگم .
می خواستم در مورد یک موضوعی صحبت کنم که بیش تر صحبتم با خانم ها و مادر هاست.
خیلی ها در زندگی مشترک شون بنا به دلایلی حالا موجه یا غیر موجه دارن طلاق میگیرن یا گرفتن . همون طوری که می دونید طلاق واقعا به روحیه ی لطیف بچه ها و نوجوانان آسیب میرسونه و از درون اون ها رو نابود میکنه.
خواهشم از خانم ها و مادران اینه که تو رو خدا قسم تون میدم اگر خواستید طلاق بگیرید بیش تر به زندگی تون فکر کنید و تا جایی که امکان اصلاح زندگی است جدا نشید و اگر هم واقعا راهی جز طلاق نموند، از بچه هاتون جدا نشید. این رو من دارم به چشم میبینم که از نظر عاطفی و روحی چقدر بر روی فرزندان تاثیر منفی گذاشته. بی مادر بودن واقعا سخته.
خانم های محترم تو رو خدا یه بار هم که شده به این موضوع فکر کنید .من الان مادرانی رو میبینم که بعد از طلاق کلا بچه هاشون رو رها کردن و رفتن پی زندگی خودشون.
الان جامعه ی ما بسیار خطرناکه و کسی که مادر بالا سرش نباشه واقعا در بحران بدی به سر میبره و هر لحظه ممکنه به بیراهه و انحراف کشیده بشه.
اون پدر اگه آدم بود که زندگی مشترکش رو نابود نمیکرد و خانواده اش رو نگه میداشت ولی وقتی پدر آدم مناسبی نیست دست بزن داره بد اخلاقه یا مثلا خیانتکاره آیا درسته که بچه رو پیش چنین آدمی رها کنید؟؟؟میخواهید یه آدم دیگه مثل اون پدر نامرد در جامعه بشه؟؟؟؟
اون بچه ها با خواست شما به این دنیا اومدن و شما در قبال اون ها مسئول هستید اون ها رو به خاطر طلاق یا ازدواج مجدد با یک مرد یا زن دیگر رها نکنید که روزی این کار دامن خودتون و رندگی تون رو خواهد گرفت. اگر صد سال هم بگذره اون بچه نمیتونه رنج دوران کودکی و نوجوانی خودش رو فراموش کنه. من پدر و مادرانی رو دیدم که به خاطر ازدواج مجدد دبگه حاضر نشدن بچه شون رو قبول بکنن و اون طفل معصوم رو رها کردن به حال خودش.
به خدا اون دنیا خدا و پیغمبر جلوتون رو میگیره و میگه شما از امانتی که در اختیارتون گذاشتم غافل شدین. یه روزی به خاطر کارتون پشیمون میشید ولی اون روز دیگه دید شده و بچه تون از دست رفته. به خدا مبالغه نمیکنم .
چیزی که دیدم و الان اون مادر با داشتن ازدواج مجدد زندگی خوبی داره ولی اصلا آرامش روحی و فکری نداره چون اون بچه هاش رو رها کرده و رفته پی زندگیش. من در بین دوستانم چنین مواردی رو دیدم و دارم میبینم که با گذشت زمان و حتی موفقیت های چشمگیر اقتصادی اون بچه هنوز غم بزرگی در دل اون دوستمون هست که تا عمر داره باهاش مونده و هیچ وقت از بین نمیره.
شما بعد طلاق تکیه گاه بچه تون باشید و بهشون محبت کنید و اگر این کار رو بکنید به قرآن قسم خدا جواب خوبی هاتون رو میده و کسب رو سر راه تون قرار میده و واقعا خوشبخت میشید. خواهشا در این مورد فکر کنید و اولویت اول رو بچه تون قرار بدین
با تشکر از همه شما
