از وقتی بچم بدنیا اومده آدم داغونی شدم
انگار انرژیم نسبت به قبل بیشتر شده اما بهانه گیر شدم، دلم میخواد حرف حرف من باشه و دنبال انتقامم
دلم میخوام مدتها تنها باشم احدی پیشم نباشه
طفلی بچم ...دلم میخواد همش بخوابه ، باهاش بازی نمیکنم یا زورکی
شوهرمم نباشه هیچکی
نمازامم خیلی بد میخونم صبح ها که قضا
شمام اینجوری بودین ؟خوب میشم؟