هزار بار تا حالا بهش گفتم بخاطر اذیتات نمیبخشمت،ولی براش مهم نیست،مثل کسایی رفتار میکنه که دوستم نداره فقط بخاطر موقعیتی که خانوادم در اختیارش گذاشتن کنارمه
۲۶ سالمه
اونم۳۲
اون بار که رفتیم هی گفت چرا بیخودی بهشون پول دادیما اینا
یه بار ۹ماه بعد عروسیمون از دستش به قصدخودکشی قرص خوردم که کارم به بیمارستان کشید
الان یه کم از مردن ترس دارم وگرنه دوست دارم بمیرم دیگه
اون بارم مشاوره تایید کرد که مشکلاتمون ریشه در ندانستنهای این اقا داره
میدونم اشتباه کردم،اگر مامانم بود یه لحظه هم شک نمیکردم ولی باشرایطی که هست یه کم میترسم
خوبه که همراهیم میکنین حرف بزنم سبکتر میشم
به نظرم تفاوت فرهنگیمون زیاده،الانم دیگه نمیخوام برای اشتی پیش قدم بشم،یعنی دبگه از چشمم افتاده،فقط دعا میکنم بمیره که از این طریق ازاد شم
حتی به نظرم اونقدری که مورد انتظارمه چشم پاک نیست،تا حالا خیلی زیر نظرش داشتم،همشم مردود شده،من دوست داشتم شوهرم خیلی چشم پاک باشه،حالا تنها چیزی که دلم میخواد اینه که از وسط زندگیم پرتش کنم بیرون،بیشتر دو دلیم بخاطر دخترمه
دوست ندارم دخترم اسیب ببینه،هرچند وسط این زندگیم فکر نکنم چندان جالب باشه،از بس عصبی بودم سر شب زدمش،الان از عذاب وجدان دارم خفه میشم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
