سلام.
مگه ما چقدر زنده ایم که عشقی که تو وجودمونه خرج نکنیم؟ اونم عشقی که یک روز تمام دنیای ما بوده؟! الانم هست ولی...
وقتی کم باشی کم کم کمرنگ میشی. هر دو عادت میکنین. از هم سرد میشین. اونوقت یهو میبینی یکی اومده و جاتو پر کرده.
به روزای اول آشناییتون فکر کن، ممکن بود
اینوری رفتار نی باز؟! نه، اونم ما خانم ها که فوری قند تو دلمون آب میشه. فراموش کن و باهاش حرف بزن، چرفای دلتو، خودتو لوس کن مثل گذشته، اصلا همه شو بنویس کبراش، عکسای اوایل ازدواجتون، خاطرات خوبتونو براش بفرست.
ما معلوم نیست تا کی زنده ایم، مثل گذشته عاشق باش و عاشقی رو یادش بیار
عاشق شدن مهم نیست، عاشق موندن هنره