سلام خوب هستيد بچه ها ،ميتونيد حدس بزنيد من چمه،
همش دلم ميخاد جاي تاريک بشينم اهنگ کوش بدم جمع دوس ندارم برعکس قبلنا مهمون دعوت ميکنم همچيو رديف ميکنم زحمت ميکشم همچي حاظر ميکنم مهمون ک مياد انگار گارسون ام فقط سرپام با مهمونا جور نيستم انگار ن ميگم ن ميخندم فقط سرپا کارميکنم دوس ندارم کسي کاري باهام داشته باشه قبلنا اينطور نبودم هر جايي هم ميرم اصلا تو روحيه ام فرقي نداره من سيزده سالگي ازدواج کردم الان 19سالمه دوتا پسر دارم پنج سال و يک سال و نيم هيچي هم تو زندگي کم ندارم فقط خيلي زندوني ام حس ميکنم هيجا نميرم گاهي با ماشين شوهرم ميبره دور ميزنه ده دقيقه مياره خونه خونه مامانمم هفته اي يبار ميرم ک با وجود بچه ها وقت سر خاروندنم ندارم بنظرتون چيکار کنم
