انقد دلم پره ک میخوام فریاد بزنم
چقد من بچم و ساده لوحانه رفتار کردم همیشه تو زندگیم
تو مرحله ای ک باید درس میخوندم ازدواج کردم
تو مرحله ای ک باید شاد میبودم و لذت میبردم بچه دار شدم
من 22 سالمه
پس خودم چی
ب کجا رسیدم
کدوم علایقمو دنبال کردم
بچه داری از بیرون قشنگه
وقتی نداری و بچه میبینی و قربون صدقش میری
ولی خودت مادرشی باید از خودت بگذری
خداجون کفر نمیگم
ولی درگیری بدیه
خسته شدم...
میخوام برا خودم باشم:((
