ده هفتادیا

گفتم کار 60 ها ..نه اینکه تو 70 نباشه ها ولی از دید من کمتره ....نسل های گذشته به اسم احترام به پدرو مادر و بستگان و فلان ..اجازه هر حرف و دخالتی رو میدادن به اطرافیان ...مثلا چند نسل قبل زن عموی پسر و خاله دختر باید در کوچکترین مسائل حضور داشتن و نظر میدادن اما کم کم کمرنگ شد ....یااینکه پسند شدن دختر توسط فک و فامیل پسر ...این ها هیچکدوم اسمش احترام نیست بلکه عدم استقلال دختر و پسر هست .تازه اگر دختر حرفی میزد میگفتن چشم سفیده اما الان دختر حرف بزنه میگن به به حقشو میگیره...مشکل اصلی ما اینه که به اسم احترام به خانواده تا جایی پیش میریم که زندگی خودمون نابود بشه که فلانی بدش نیاد اینم واسه فرهنگ غلطیه که داریم که خانواده ها تا 100 سالگی بچشون باید حامی باشن