دیگه وقتی تنهام میزارن
وقتی کسی که دوسال وقتمو گرفت میره میشینه با یه دختر دیگه
وقتی عین خیالش نیست که من نیستم
وقتی میبینم که کاملا فراموش شدم حتی تو اکیپ های دوستی خودمون
فقط یه لبخند میزنم
تلاش برای تکرار یک سری وقایع رو بیهوده میدونم
یه جور بی حسی کل وجودمو فرا گرفته
با خودم به توافق رسیدم: هر چه پیش آید خوش آید 😊