یه قانونی هست که نباید فراموش کنیم
اونم وعده ی شیطان به خدا که تمام تلاشمو میکنم بنده ها رو نا امید کنم
خدا هم میگه هر وقت ناامید میشین یعنی دارین دعوت اونو قبول میکنین شیطان هم میگه من فقط دعوت میکنم حالا البته برای این دعوتش شیوه های خودشو داره
اما خدا میگه رحمت من بزرگ تر از هر نامیدیه
مسئله اینه:
دعوت شیطان یا امید به رحمت خدا
در حقیقت این روزها و شب هایی که داری زمانشون این چیزی نیست که میبینیم
زمانشون خیلی کوتاهه خیلی خیلی کوتاه
مثلا همین الان یه نگاه به گذشته های دور خودت بکنمیبینی چقدر زود گذشتن
حتی نمیتونی بگی دقیقا چقدر طول کشیدن
همین االن که داری تایپ میکنی و داری میخونی و داری میبنی این همون مهربونی خدا بهته در حالیه خیلی ها نه میتونن ببینن و نه تایپ کنن و نه بخونن
تو میتونی هم خدا رو دوست داشته باشی هم راه دیگه ای رو انتخاب کنی
اما ته دلت میدونی اون راه دیگه بی نتیجه میمونه آخرش