دیگه نمیتونم این شرایطو تحمل کنم 😔مگه ی ادم چقد میتونه ببخشه😔

من قبلا داستانمو براتون تعریف کردم من پسرعممو دوس دارم ولی بخاطر مشکلاتش نتونستم زنش بشم و الان باهمیم ک بعد از حل کردن مشکلاتش(بیکاری بی پولی خونه نداشتن ) باهم ازدواج کنیم..چندوقت پیش اومد خونه ی ما و گفت من تحمل دوریتو ندارم بیا زودتر نامزد کنیم من همه چیو درست میکنم منم گفتم امکانش نیست اول باید همه چیو درس کنی اخه رفیق بازم هس😔اونم گفت یعنی قبول نمیکنی زنم شی؟منم گفتم با این شرایطت ن اونم گفت باشه دیگه منو نمیبینی و خطشو جلوی چشمم شکوندمنم خطمو شکوندم و گفتم خودت خواستی و اونم با گریه رفت طرفای ساعت ۳ بود ک رفت مامانم پرسید کجا میری شام بمون پیش ما گفت ت باید برم خونه ساعت ۱۲ شب عمم زنگ زد سراغشو گرفت گفت خونه نیومده گوشیشم خاموشه منم از نگرانی مردم نمیتونستم چیزی بخورم بخوابم😔ساعت ۱ بود در زدن مامانم رفت درو باز کرد کامران بود پسرعمم مست بود 😳اومده بود خونه ی ما همش‌میخندید حرفای بی ربط میزد گریه میکرد میگفت من ولت نمیکنم من نمیتونم بدون تو منم باتموم قدرتم یکی خوابوندم توو گوشش گفتم گمشو برو انقد حالش بد بود اصلا نمیتونست راه بره خواست پاشه بره مامانم گفت امکان نداره با این حال بذارم بری و اونم خوابید اونجا و صب ک ما بیدار شدیم دیدیم نیستش مامانم زنگ زد ب عمه ب شوهرعمم اونام گفتن خبر نداریم ازش ۲ روز گذشت پیداش نکردن منم عذاب وجدان داشتم اخه تهدید کرده بود ک خودمو میکشم با اون سیلیم ک من زدمش غرورش له شد ۲ روز کامل نرفته بود خونه گوشیشم خاموش بود خطشو شکونده بود عمم زنگ زد بهم ک دعواتون شده قهرکردین باهم منم گفتم مست اومده چیزیم بهش نگفتم چون نمیتونستم بهش بگم ک گفته خودمو میکشم خودمم میترسیدم بلایی سر خودش بیاره هیچی دیگه نتونستم توو خونه بمونم بلند شدم لباس پوشیدم و ماشین دوستمو قرض گرفتم رفتم سراغ داداشش گفتم بیا بریم سراغ رفیقای داداشت ببینیم ازش خبر دارن یا ن اونم قبول کرد رفتیم در خونه هاشون و خیلی مودبانه پرسیدم خبری ازش دارن یا ن اونام هیچکدوم نمیدونستن کجاس