عاشق تنهایی هستم همش دوست دارم تنها باشم خونه هم همش تو اتاقم هستم شام مامانم صداکنه میرم از سرکار هم میام نهار میخورم میرم تو اتاقم کلا از حرف زدن وپرحرف بودن خوشم نمیاد قبلا هم اینطوری بودم اما نه در این حد مثلا ماه یکبار با یه دوست آرومم میرفتم بیرون از وقتی عقد کردم یکساله باهیچکدوم نرفتم بیرون فقط دلم میخواد با پدرومادرم و خواهرام و همسرم برم یا دوستام خودشون بیان خونمون قبل ازدواج سرکارنمیرفتم الان از سرکار میام خسته ام غذا میخورم میخوابم شب میشه خونمون هم تو باغمونه فقط میرم از رو تراس باغ رو تماشا میکنم سگ مون رو صدا میکنم بنظرتون غیرعادیه که من عاشق تنهایی شدم دوستامو دوست دارم اما چندتاشون خیلی انرژی زیاد دارن انقد حرف میزنن منم ک ساکت و حوصله حرف زدن رو ندارم شوهرمم ک خونه سازی داره وفکرش درگیر کاره اصلا نمیریم باهم بیرون
نه عزیزم هر آدمی یه اخلاقی داره
تقریبا عین منی
اگر ازش لذت میبری و احساس خلا نمیکنی هیچ اکالی نداره
الان مشکلت چیه
باغتون یا سگتون یا بساز رفروشی نامزدت؟
شاید بعداز ازدواجت به یه آرامشی رسیدی که از تنهایی هات لذت میبری.
منم عاشق تنهایی و تاریکی هستم
طبیعی هستی چون هر کسی یه مدله
منم تنهایوخیلی دوست دارم خییییلی.
منم از تنهایی لذت میبرم خیلی خوبه وقتی بچه هام مدرسه ان و شوهرم سرکاره تنها هستم و خیلی اینو دوست دارم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
0 ثانیه پیش
2 ثانیه پیش
2 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز