فرار از خانه (داستان واقعي)

2

مادرم اون زمان نه ساله بوده،فرداي اون شب داشته تو آشپزخونه كمك مادرش غذا درست ميكرده كه سايه پدرش رو تو ايوان منتهي به مطبخ ميبينه از اونجايي كه خيلي وابسته به باباش بوده كارو رها ميكنه ميره پيش باباش،بابا هم كه حال خوشي نداشته از كژال(مادرم) فاصله ميگيره.مادرم ياد حرفاي ديشب نسا ميفته اما فك نميكرده كه پدرش اجازه به اين وصلت بده،نسا بر خلاف هميشه بيشتر ميمونه خونه باباش و سعي داشته بابا رو منصرف كنه رفته رفته موضوع جدي ميشه و تو تمام محله ميپيچه،پدر بزرگم قدرت نه گفتن به كدخدا رو نداشته، روزي نشسته بودن دور كرسي كه كدخدا و دو زنش ميان خونه پدر بزرگم براي خواستگاري،بر خلاف تصور همه هووهاي مادرم خيلي خوشحال بودن و اصلا ناراحت نبودن كه زني به زيبايي مادرم داره سوگولي كدخدا ميشه،مادرم روزاي سختي رو ميگذرونده از طرفي نميخواسته پدرش رو ناراحت كنه و موقعيت اجتماعي پدرش خراب بشه، پدر بزرگ اون شب با اكراه به كدخدا ميگه كژال چهار تا خواهر بزرگ تر داره،كدخدا هم حرفش يك كلام بوده كه فقط كژال رو ميخوام،پدر بزرگ هم راهي به جايي نداشته موافقت ميكنه، مادرم شبها تا صبح تا رسيدن فصل بهار هر شب كابوس ميديده و تشنج ميكرده،تمام خونه رو ماتم گرفته بوده بابا كمتر حرف ميزده و كژال هم كمتر همنشين پدرش ميشده، نزديكاي بهار ميشه و از كدخدا پيغام مياد كه آماده باشن.مادرم كژال كه نه سال داشته همچون نسا خواهر بزرگش با اجبار به عقد كدخداي شصت ساله در مياد.زماني كه مادرم نگاي كدخدا ميكنه شكم گنده،گردني كوتاه،قد كوتاه كدخدا كه از شونه مادرم بوده حال مادرمو بد ميكنه و بي هوش ميشه،زماني كه چشم باز ميكنه خاله هام و مادر بزرگم بالاي سرش گريه ميكردن صداي سرنا و دهل هم طنين انداز بود،زير بغل مادرمو ميگيرن و با حالت زار ميره خونه كدخدا.طرفاي غروب بوده كه مادرم تو حجله نشسته بوده و از ترس و گرسنگي،نا نداشته.كه در باز ميشه و يكي از هووهاي مامانم انسيه با چندتا بچه قد و نيم قد ميان تو براي مادرم غذا مياره اشك مادرمو پاك ميكنه و دلداري ميده بچه هارو نشون ميده ميگه ببين اينارو عادت ميكني منم مث تو فك ميكردم دنيا به آخر رسيده اما آدمي همينه عادت ميكنه.مامانم كه مهربوني انسيه رو ميبينه بيشتر گريه ميكرده كه صداي كدخدا باعث ميشه انسيه بلند بشه و بره بيرون.رعب و وحشت تمام وجود مامانمو ميگيره كدخدا مياد و روبروي مامانم ميشينه رو صندلي و ميگه تو خيلي خوشگلي كژال خانم.سرتو بلند كن چشماتو ببينم مادرم با ترس و لرز سرشو بلند ميكنه كه كدخدا اشكاي مادرمو ميبينه و داد ميزنه كه بدون عروس كي شدي تو عروس كدخدايي

بچه ها داستان واقعيه و مال خيلي وقت پيشه شايد ٥٠ ٦٠ سال پيش

اگه از تاپيك قبل كسيو يادتونه تگش كنيد

گفتم تو پست اول بذارم😄

3

مادرم كه خيلي ترسيده بوده بيشتر گريه ميكرده كه كدخدا داد ميزنه انسيه ،انسيه بچه به كمر مياد پشت در،كدخدا ميگه گربه كوره حالا ديگه دايه مهربون تر از مادر شدي؟انسيه كه ترسيده بوده ميگه من غلط كنم آقا،كدخدا هم انسيه رو ميكشونه تو اتاق و گربه رو جلو حجله ميكشه و مادرمو انسيه رو كتك ميزنه،مادرم كه تواني نداشته از حال ميره،كدخدا هم بي توجه به مادرم ميگيره ميخوابه.مادرم نه ميتونسته بره بيرون نه ميتونسته تو اتاق بمونه.طرفاي صبح اينقدر گريه كرده بوده كه رمقي نداشته و خوابش ميبره،خواب بوده كه نفسهاي داغي رو زير گردنش حس ميكنه و لمس بدنش كه با فرياد،كدخدا رو هل ميده ميخواسته از در بره بيرون كه كدخدا ميگيرتش،مادرم هرچقدر تقلا ميكرده نميتونسته خودشو نجات بده كسي هم جرات نداشته بياد تو اتاق.در نهايت تسليم ميشه،خونريزي شديدي داشته كه باعث ضعفش ميشه،كدخدا بلند ميشه ميره و انسيه مياد تو اتاق كمك ميكنه مادر لباسشو عوض كنه براش صبحانه مياره،مادرم با ديدن انسيه سعي ميكنه توضيح بده كه ديشب چيزي به كدخدا نگفته بوده و كدخدا خودش انسيه رو هم صدا ميزنه و كتك...كه انسيه دست ميزاره رو دهن مادرم و ميگه خودم ميدونم.تو دختر مشاورش هستي باهات اينكارو كرد پدر من كه رعيتش بود اجازه زمين رو نتونست بده منو از بابام به جاي پولش برداشت.انسيه زني لاغر اندام و زيبا رويي بود كه صورتش هميشه خنده رو بوده و جذابيت خاصي داشته.از اونشب كدخدا چون مادرم نو عروس بوده فقط تو اتاق مادرم بوده و مادرم شبهاي سختي رو به صبح ميرسونده.نزديك سيزده بدر ميشن و همه اهالي خونه آماده ميشن برن برمه سر زمين و ملك هاي كدخدا،مادرم به اميد انسيه و دوستي با اون حالش بهتر ميشه وقتي ميرن برمه،همينجور كه داشتن قدم ميزدن به صدايي از پشت سرشون برميگردن ميبينن گوزن خوشگلي داره تو طبيعت ميگرده،مادرم ميره سمت گوزن كه با صداي گلوله گوزن جلوي پاي مادرم نقش زمين ميشه و صداي خنده كدخدا كه از نشانه گيري خودش تعريف ميكرده و ميومده سمتشون.مادرم كه حق حرف زدن نداشته بغضشو ميخوره،كدخدا دستور ميده گوزن رو تكه كنن و براي كباب آماده كنن.مادرم با اكراه اينكارو ميكنه اما خودش لقمه اي از اون گوشت نميخوره.دلش خيلي براي خانوادش تنگ ميشده اما جرات نداشته بگه ميخوام برم خونمون كه يه روز بعد از ناهار صداي مادر و پدرشو ميشنوه اومده بودن ديدنش.از خود بيخود ميشه و تو بغل مادر زار ميزنه اما پدرش سعي ميكنه چشم تو چشم نشه با مادرم، و ميره با كدخدا به گفتگو.مادرم وقتي ناراحتي مادرشو ميبينه به روي خودش نمياره كه چي بهش گذشته تو اون خونه....

4

زن بزرگ كدخدا (هووي مادرم) تازه زايمان كرده بود بر خلاف انسيه زنه آب زير كاهي بوده، و انسيه به مادرم گفته بوده كه مراقب باش جلوش حرفي نزني كه صاف ميذاره كف دست كدخدا. روزا ميگذشته و مادرم با انسيه و بچه هاش سرگرم بوده، تو كاراي خونه كمك ميكرده.كه يه روز كدخدا مياد خونه و به مادرم ميگه راه بيفت بريم،تا اونروز كدخدا مادرمو هيج جا نبرده بوده متعجب ميپرسه كجا؟كد خدا ميگه:نخواه كه به تو يه علف بچه جواب پس بدم.مادرم هم آماده ميشه و ميرن بيرون.با فاصله پشت سركدخدا داشته ميرفته كه نزديك خونه پدريش ميشن.از دور ميبينه خيلي شلوغه صداي ناله و شيون مياد مضطرب خودشو ميرسونه به حياط خونشون ميبينه مادرش و خواهراش دارن كف حياط ناله ميكنن،باباش هم رو ايوان خونه نشسته، گريه ميكرده مردم اهالي روستا همه جمع شدن.جرات نداشته سوالي بپرسه كه خواهراش با ديدن مادرم بغلش ميكنن و ميگن نسا خودشو خلاص كرده،آخرين بار روز عروسي، نسا خيلي گريه ميكرده و اصرار ميكرده كژالو مثل من بدبخت نكنيد.با يادآوري اونروزا حال مادرم بد ميشه چند روزي ميگذره مادرم همچنان در عزاي خواهرش،خونه پدري بوده كه كدخدا پيغام ميفرسته برگرد سر خونه زندگيت. تو اون شرايط سخت از خانوادش از مادرش دل ميكنه و بر ميگرده خونه كدخدا.جرات نداشته گريه كنه چون كدخدا به نسا فحاشي ميكرده كه اگر جاي شوهرش بودم همون روز اول سرشو از تنش جدا ميكردم،گريه ها و درد و دل هاي مادرم هميشه زماني بوده كه كدخدا خونه نبوده تو خلوت و تنهايي خودش.يه روز مادرم حالش از صبح خيلي بد بوده جوري كه با صداي تهوع همه خونه تو اتاقش جمع ميشن، حكيم مياد و خبر بارداري مادرمو ميده.از همون لحظه كدخدا اسم حمود(محمد) رو براي بچه اي كه تو شكم مادرم هست انتخاب ميكنه،اما زايمان ميكنه و من متولد ميشم،مادرم ده ساله بودن كه منو به دنيا مياره،تا مدتها اسمي نداشتم ،كدخدا كه از دختر بيزار بوده اصلا تو صورت من نگاه نميكرده و من از همون نوزادي با لباس كهنه خواهر برادراي ناتني بزرك ميشم.انسيه خيلي هواي مامانمو داشته بچه هاش هم منو خيلي دوس داشتن،اينقدر تعريفمو پيش كدخدا ميكنن كه يه روز كه خوابيده بودم كدخدا مياد بالاي سرم و صورتمو كه نگاه ميكنه و زير لب زمزمه ميكنه (آسو كژال) يعني طلوع خورشيد.خيلي شبيه مادرم بودم،چشمان درشت سياه،موهاي مشكي،صورت سفيد.زندگي مادرم با اومدن من رنگ شادي به خودش ميگيره،من هشت ساله بودم و يك خواهر و برادر به نام هاي كوثر و علي داشتم كه پدرم (كدخدا) مريض ميشه.كاملا خانه نشين ميشه.پيغام ميفرسته به برادرش كه مردي مومن و متعهد بوده كه بياد.

مرسي عزيزم

@deiana