مو که باوروم نمیشه
خودتم باور نکن
نخواه حسودی ما رو برافکنی.
مو خودوم سراغ داروم از این زن هااا مگر این که مردشون هم هم فکر و به حدی خوبی های خاص داشته باشه از نظر اخلاقی ..که اونم زودتر از زنه دارِ فانی رو وداع گفته دیگه دیده نشده.
ماها هم تشت آب داریم و آفتابه و لیف و گلاب و باهاش پاهای شویمتن رو میشوریم
مسواک نمیزنه دندوناش خرابن غرغر نمی کنیم
پنهون کاری می کنه غر غر نمی کنیم
خنگه و فراموشکار غر غر نمی کنیم
صدای تلویزیونو بلند می کنه غر غر نمی کنیم
رفیق بازه و به همه میگه رفیق غرغر نمی کنیم
..باقیو نگیم که تراژدی میسازن و فیلم ازش..
ولی حالا ترکیدییبم شرحه شرحه ش می کنیم ..
البته نه در این حد..
یعنی دیگه کوتاه نمیایم
آدم هستیم.
با حیوان یا دیو که زندگی نمی کنیم.
بعضیا هیچی نخوای بهشون بگی ظرفیت ندارن
ما هم تمام کتاب هاو اصول شوهرداری رو گوش دادیم و استادیم.
اما باید دو طرفه باشه وگرنه زندگی به سردی و یکنواختی کشیده میشه.
همیشه اون نباید دلش تاپ تاپ کنه واسه اومدن به خونه.
زیر بار ظلم رفتن در قاموس مسلمان نیست و شاید ثوابی در امر شوهرداری برای زن باشه ولی در ظرفیت هر زن نیست.
به امید برپایی حکومت عدل.