سلام بنظرمن درصدیش برا اینه ک از معنویت فاصله گرفتیم
من خودم خیلی تو زندگی و فکرم چالش و دغدغه داشتم اما الان چندهفتس میرم حوزه علمیه باورت شاید نشه اما انگار مشکلی ندارم دیگه!
بسکه آدم مشغول کار و فعالیت و امور مفید میشه اونجا
بسکه هروز صیقلی داده میشه گوش و روح با دعا، نماز، حرفای اساتید اخلاق، قران،خیلی زود دارم برکات رفتن ب این محیطو میبینم، اصلا همچین انتظاری نداشتم.همش میگم چقد جای باقی خانما خالیه تو همچین فضای خوب و دوستانه و مفید و پاکی
عنوان رو که خوندم گریم گرفت....😢😢😢😢😢😢
سلام عزیز
خدانکنه دق کنی یاخودکشی، دور ازجون....
صفحه ۲۹ حرفامو بخون، این محیطی ک گفتم میشه رفقای خیلی خوب پیداکرد توش...خیلی کمک میشه ب بالابردن روحیه...،رفقایی ک دیگه نمیترسی خطرناک باشن برای زندگیت، بلکه کمک حالم هستن
زیادم گذشته های دور نمیخوام.
من باشم و سال 93-92 با تمام دل خوشی هاش.
اگر فقط یکبار دبگه به اون دوران برگردم دیگه بدون حسرت میمیرم
ناشکری نمی کنم الان تقریبا چیزهایی که دنبالش بودم رو دارم در حد متوسط نه ایده آل و از این لحاظ خدا رو شکر میکنم. اما باید قبول کنم که دوره کودکی یه چیز دیگه است، بی خیال، رها، شاد، بی مسئولیت، بی دغدغه و پر از حس خوب... دنیا برات یه جای بزرگ و قشنگه که مدام درموردش کنجکاوی میکنی اما بزرگ که میشی دنیا از اتاق خوابتم کوچکتره، زشت و بی رحم...
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز