لحظه ای خاموش ماندم و حیران
آنگاه لب به تمجیدش بنهادم
لبخند زیبائی داشت بر لب
مروارید سفیدی در دهانش
مست و شیرین گوئی سخن میگفت
آری! عکسش با تو بسیار حرفها میزد
و نگاهش همچو پروانه در تمام سایت پر میزد
با تن بی خویشتن ، گویی که در رویا
در خواب میدیدم این صورت زیبا
از ما نمره ای خواست گویا
ده میدهم به این دختر در اینجا