چقدر سخته....

مدیر استارتر

عضویت: 1397/05/15

تعداد پست: 783

غربت چقدر سخته بی نهایت سخته گرچه خودم انتخاب کرم یه شهر دیگه برم دانشگاه تازه حالا قدر خانواده رو می دونم حتی اگه آدم بدترین خانواده رو داشته باشه وقتی میای خونه برات چای میارن غذا آماده ولی وقتی مستقل هستی همه کارها رو خودت باید انجام بدی امیدوارم بعد با این سختی هاسربلند برم شهرم پیش خانواده ام و کار پیدا کنم واقعا پدر مادرها گل هستند به نظرتون چقدر طول می کشه عادت کنم ؟خیلی آدم احساسی نیستم ولی عصر ها این طور میشم

من همونی هستم که با بزرگترین ترس زندگیم رو به رو شدم بیماری که هیچ کس درک نمیکنه بدتر از سرطان باخاک یکسانم کرد وتاابد باهام هست!

1398/07/10

16:01

2 نفر لایک کرده اند ...

اظهار نظر

مشاهده افراد آنلاین

abi2769

عضویت: 1395/07/22

تعداد پست: 4861

تازه این یه گوشه کوچکی از سربازیه

یادداشت :👈آنها که موهای صاف دارند فر می‌زنند و آنها كه موی فر دارند موی‌شان را صاف می‌كنند ...عده‌ای آرزو دارند خارج بروند و آنها كه خارج هستند برای وطن دلشان لك زده و ترانه‌ها می‌سُرايند...مجردها می‌خواهند ازدواج کنندمتأهل‌ها می‌خواهند مجرد باشند!عده‌ای با قرص و دارو از بارداری جلوگيری می‌كنند و عده‌ای ديگر با قرص و دارو میخواهند باردار شوند!لاغرها آرزو ﺩﺍﺭﻧﺪ چاق بشوندو چاق‌ها همواره حسرت لاغری را می‌كشندشاغلان از شغلشان می‌نالندبیکارها دنبال همان شغلندفقرا حسرت ثروتمندان را می‌خورندثروتمندان دغدغه‌ی نداشتن صفا و خون‌گرمیِ فقرا دارند؛ افراد مشهور از چشم مردم قایم می‌شوند مردم عادی می‌خواهند مشهور شده و دیده شوند!سیاه‌پوستان دوست دارند سفیدپوست شوند و سفیدپوستان خود را برنزه می‌کنند ...و هیچ‌کس نمی‌داند تنها فرمول خوشحالی این است: "قدر داشته‌هایت را بدان و از آنها لذت ببر" قانونهای ذهنی می‌گویند خوشبختی یعنی "رضایت"، شکرگزاری؛مهم نیست چه داشته باشی یا چقدر، مهم این است که از همانی که داری راضی و شکرگزار باشى ...آنوقت ”خوشبختی❤️ ...!

1398/07/10

16:02

0 نفر لایک کرده اند ...

kiarash_mami

عضویت: 1396/09/16

تعداد پست: 32779

بیماریت چیه😢اگه دوس نداشتی جواب نده

وزن شروع》90 وزن هدف》۶۵...پشت کرده ام ب گذشته...ب روزهایی ک با اندوه شب شدند...دشمن شده ام با آنها ک مرا ن تنها یکبار بلکه هزار بار آزردند رو ب آینده ای نشستم ک هیچکدام از آن آدمها و روزهای ملالت امیز،درونش جایی ندارند.مادربزرگ همیشه میگفت:روی زخم های دلت مرهمی نگذار!صبر کن بسوزند و بفهمند دستی نیست برای مداوایشان آنوقت یاد میگیرند با هر حادثه خراش برندارند...گذشته ام را بی هیچ دوایی رها کرده ام،دشمنانم نیز در مخروبه ترین قسمت مغزم.باید یاد بگیرم برای هر رنجشی پماد امید بخشی نیس؛درد را باید تجربه کرد تا دیگر هر زخمی،روح را ب انزوا نبرد...حالا آدمی شده ام بیگانه با انچه تصور میکنی.هرچقدر میخواهی طعنه بزن و کنایه هایت را در دهانت بچرخان!من تنها آینده ای را میبینم ک نه برای تو جایی هست نه روزهای هدر رفته!مادربزرگ قربان دهانت راست میگفتی:مرهم همیشه دوای درد نیس،گاهی باید بی اهمیت بود درد خودش از خانه میرود...!

1398/07/10

16:03

1 نفر لایک کرده اند ...