نفسم تنگ گرفتست
تن من را بگشای ....
نفسی تازه کنم ...!
دفتر کوچک تنهایی من
نه فقط دفتری از عشق نبود
دفتری بود که هر بینایی
نرود مست به هر ناجایی
ساقی از خاک دمی بیرون شو
تا که رازی بدمی بر نایی
«ساقی»
هرچه آيينه به توصيف تو جان كند نشد
آه، تصوير تو هرگز به تو مانند نشد
گفتم از قصة عشقت گرهى باز کنم
به پريشانى گيسوى تو سوگند نشد
خاطرات تو و دنياي مرا سوزاندند
تا فراموش شود ياد تو هرچند نشد
من دهان باز نكردم كه نرنجي از من
مثل زخمى كه لبش باز به لبخند نشد
دوستان عاقبت از چاه نجاتم دادند
بلكه چون برده مرا هم بفروشند نشد
بی غمزه چشمت شبی باخبرم کن
دیوانه و بی خانه و کاشانه ترم کن
برگی زتن شاخه ی بینام بکندی
ازبرگ گلان سحری جامه تنم کن
آن جامه به رنگ شب تار زمستان
در مرگ تن ساقی رندان به تنم کن
«ساقی»
به راه بادی دوری شنیده ام ساقی
نهان به کرده یکی دفتری به ویرانه
نبود در دل ساقی خبر زیار ولی
طنین عشق از او ساخت راز و افسانه
«ساقی»
تورا من دوست میدارم
واین را ماه میداند
گواهی میدهد بر خاطرم
آن کهنه یاد و یار دیرینم .........!
آه ای مونس تنهایی من
دست من گیر و از این شهر ببر
......تا در آن شهر غریب ....
من به بالای زمینی سرسبز...
بهر پاکیدن دل ....قلب خود را به طناب آویزم ...
ساقی»»
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
46 ثانیه پیش
49 ثانیه پیش
51 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز