فقط اولش بگم من دیگه به یه سنی رسیدم که نظر دیگران کارهای اونا و فکرشون دربارم اصلا مهم نیست برام . برای خودم زندگی می کنم. اما من یه اتفاقی برام افتاده خیلی جالبه اونم اینه که من از کنار هر دختری تو خیابون رد میشم بهم لبخند میزنه . تو هرکلاسی میرم دخترا اکثریت میخندم . توی دانشگاه پارک بازار یا هرجایی میرم همین بوده . فقط سه بار توی جاهای مختلف تو شهرای مختلف شنیدم دخترا گفتن خیلی بامزس ولی از نظر خودم اینطوری نیست . میخام بدونم دلیلش چی میتونه باشه . اینم بگم بین خودمون باشه من با اینکه ادم اجتماعی هستم فوبیا دارم و خیلی زندگیم برام سخته چون اعتماد به نفسم رو اورده پایین ولی هیچوقت توی خونه نمیشینم و با اینکه سخته برام ولی همیشه تو جمعم . ممنون اگه کمکم کنید
💔دلم تنگ است و میدانم تو دیگر بر نمیگردی بمانم هرچه خیره پشت این در بر نمیگردی غریبی میکنم با قاب عکست ناامیدانه خودم هم کرده ام انگار باور بر نمیگردی ...
متاهلم ...خانمم اینجوری شد تقریبا آشناییم ولی من چوب مهربونی خودمو خوردم
💔دلم تنگ است و میدانم تو دیگر بر نمیگردی بمانم هرچه خیره پشت این در بر نمیگردی غریبی میکنم با قاب عکست ناامیدانه خودم هم کرده ام انگار باور بر نمیگردی ...
💔دلم تنگ است و میدانم تو دیگر بر نمیگردی بمانم هرچه خیره پشت این در بر نمیگردی غریبی میکنم با قاب عکست ناامیدانه خودم هم کرده ام انگار باور بر نمیگردی ...