چقدر دلم میسوزه برای خودم و کسانی ک مثل من منتظر باردار شدن هستن 😔
خیلی سخته
اینکه هر ماه با هر علائم و نشونه ای دلمون میتپه ک نکنه حامله باشم!
اینکه وقتی لک میبینیم با وجودی ک میدونیم این لک ۹۹ درصد بخاطر پریوده و نشونه عدم حاملگی،بازم اون یک درصده تو دلمون نور امید میندازه و سرچ پشت سرچ تا ببینیم چند نفر دیگه لک دیدن و باردار بودن😣
اینکه زیر دلمون درد میگیره و میدونیم گه گاه داشتیم ازین دردا قبل پریود، اما باز دلمون میتپه ک ببینیم آیا اینم میتونه دلیل بارداری باشه؟چند نفر اینجوری بودن؟😥
کمرمون تیر میکشه دلمون میلرزه عه نکنه اینم از علائم بارداریه!😑
با هر نشونه ای گوشی ب دست پدر گوگل و نی نی سایت رو در میاریم تا ببینیم چی به چیه😄 😥
اینکه بی بی چکای منفیمون رو کلی نگه میداریم به امید اینکه شاید چندساعت دیگه خط بندازه،با وجودی ک میدونیم و رو جعبه حتی نوشته ک بعد ده دقیقه معتبر نیست 😶
اینکه موقع مریضی دکتر هر قرص و دارویی ک بهمون میده با هزار ترس و واهمه مصرف میکنیم چون میگیم نکنه حامله باشم و برای بچم ضرر داشته باشه؟😕
هععععی...هععععی😔
ماه اولی ک رفتیم برای اقدام فکر میکردم با همون بار اول مامان شدم...چه خیال پردازی هایی ک نکردم...چقد روزاش برام دیر گذشت...یادمه روزای نزدیک موعدم ماه رمضون شروع شد و همش فکر میکردم نکنه روزه گرفتنم برای جنینم ضرر داشته باشه.ههه😏
ماه ها طول کشید تا یاد بگیرم وقتی پریود میشم گریه نکنم
طول کشید هضم اینکه باید آی وی اف کنم
طول کشید هضم اینکه ک قرار نیست همه اونایی که انتقال میدن مثبت بشن و حامله بشن حالا ۳ بار انتقال جنین منفی ک چیزی حادی نیست!
سخته
خیلی سخته
