من تک فرزندم بهخاطر اینکه عاشق شوهرم بودم برخلاف میل خانواده اومدم شهر ایشون و ساکن شدم و الان واقعا پشیمونم دلم برای مادرم و پدرم تنگ میشه و همچنین دل اونا برای من شوهرم فوق العاده س همچنین خواهراشو برادراش همیشه طرف منن ولی امون از مادرشوهرم برای مدتی طبقه بالای خونشون ساکنیم پدرشوهرم فوت کرده مادرشوهر تنهاست واقعا دارم کم میارم خستم کرده از طرفی هم نمیتونیم تا یه مدت بریم خونه ی دیگه و باید یکی دوسال اینجا باشیم از تیکه هاشو زخم زبوناش و بی فرهنگ بودنش نگم براتون توروخدا بگین چجوری تحملش کنم من و خانواده م تو همه ی فامیلشون زبانزد هستیم به خوبی و محترم بودن ولی این یه نفر کلافه م کرده ازبس که بی فرهنگه و افکارش قدیمیه از این مادرشوهرای عهد قاجاره
مثال بزن
خب اگر شوهرت اینقدر خوبه دیگه واقعا مادرشو ندید بگیر عزیزم
میفهمم سخته ولی واقعا نشنیده بگیر حرفاشو
خودتو اذیت نکن
مهم شوهرته که خداروشکر خوبه
برای مثال من و شوهرم رفتیم شهر ما شوهرم گفت تو بمون من کار دارم میام دنبالت من موندم انقد زنگ زد بهم که پاشو بیا اخرش برگشت گفت فردا پسرم با کسی حرف بزنه نمیتونی چیزی بگیا فکر کن سر یه هفته موندن امشبم رفتیم خنشون شوهرم شوخی میکرد باهاش برخورد بهش برگشته میگه تو ازوقتی رفتی شهر اینا برگشتی عوض شدی معلوم نیس کی پرت کرده یعنی خانواده م و من اونهمه بی فرهنگیم که پسر تورو پر کنیم خودشم مامان من که همیشه به شوهرم میگه به مادرت احترام کن این حالا از کمترین کاراش بود که گفتم
درك ميكنم
حق داری.
واقعا نمي دونم این روش رو میپسندی یا نه اما کمی بش فک کن.
کمی سعی کن خودتو بذاری جاش یه مادر تنها....(البته ایشون نباید بدی کنه ولی منظورم تنهایی و بی کسی اش رو در نظر بگیر)
باور کن شرایط زندگی یکی نیس یه دفعه میبینی اتفاقی میفته فوت کنه تا ابد که نیس
اگه سعی کنی خوب باشی(در حد توان نه بیش از حد) بعدها عذاب وجدان نمی گیری و پیش خدا اونقدر عزیز میشی که برکتهای زیادی تو زندگیت میاد
متاسفانه دوره زمونه جوری شده همه از پدر و مادر شوهر فراری ان و دیگه کسی اینجوری که گفتم فک نمیکنه
الان خیلیا میریزن سرم میگن ول کن بابا راحتی خودش مهم تره
ولی آرامش رو باید در صبر پیدا کرد
عزیزم درکت میکنم واقعا میفهمم خیلی سخته
ایشالا زودتر جدا شی ازش
ولی واقعا سعی کن زندگیتو خراب نکنی به خاطرش
مهم اینه که مرد زندگی آدم خوب باشه
حالا هر گلی یه خاری داره دیگه
من برات واقعا دعا میکنم زودتر از دستش راحت شی با آرامش زندگی کنی
صبر صبر صبر همه چی درست میشه گلم
مهم شوهرته ک خوبه فقط ب زندگی خودت فکر کن کمتر برو و بیا
حرفهاشو نشنیده بگیر
واقعا تمام جوونها رو توصیه میکنم به اینکه تا میتونن تو یه خونه بعد ساختمون بعد کوچه بعد خیابون بعد محله بعد شهر با مادررشوهرررررررررنهنننننننننه باااااااااا شییییییییید
ببین تنها چارت رفاقته رفاقت کن باهاش تا این دو سال بگذره بعد دیگه عمرااااا خودت نرو نخواستی شوهرت بره ببینتش
عزیزم من عروسیم که بااینکه فقط بیستو سه سالمه ولی تو این دوسال بعد ازدواج و چه نامزدی بجز دوبار هرجا مسافرت رفتم با خودم بردمش هرچی برا مامانم خریدم برا اونم خریدم حتی دوره نامزدی اونم پامیشد با شوهرم میومد خونه مامانمینا انواع توهینارو دیدم هیچی نگفتم انقد پررووه میاد بالا میبینه لامپ اصافی روشنه تو خونم خاموش میکنه انقد محبت کردم که دیگه شوهرم از دستم عصبی میشه برا محبتم
امشب رفتیم شب نشینی بعد اون حرفش اومدم بالا انقد گریه کردم شوهرم گفت حقته میگم نرو خونش گوش نمیدی خواهر شوهر و برادر شوهرمم بودن برادرشوهرم فهمید گریه میکنم گفت بچه نشو زهرا من معذرت میخوام جاش ازت
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
