احساس میکنم 😞

پسر من خیلی لجبازو لوس شده...وقتی یه چیزی میخواد خیلی گریه میکنه ...البته من مقاومت میکنم در برابر خواسته های بیجاش..

من از اول چیزی که میخواسته رو بهش دادم 

هرچیز بی خطری

با نمکدون نمک پاشیدن ... آرد پاشیدن روی میزناهاخوری خط خطی کردن میز تی وی با مداد شمعی ...

اما اگر برای چیزخطرناک لجبازی کنه سر حرفت بمون

حتی اگر تا یه ساعت گریه کرد

پسر من شدیدا عاشق اینه که همش منو ببوسه یا همش به من بچسبه خب منم عصبی میشم حدی داره بوس و بغل نمیخوام لوس بار بیاد و یه اخلاق دیگش اینه خیلی خیلی سوال میپرسه و همه چی براش تعجب اوره و خیلی حرف میزنه خب عصبی میشم میگم چقدر حرف میزنی انقدر این اتفاقا پیش اومده که همش میگه من خیلی حرف میزنم من خیلی بی لیاقتم برای مادر شدن احساس میکنم ولی شبا که میشه میگم از فردا دیگه نمیکنم ولی زوز از نو روزی از نو

خیلی حالم گرفتس...میگم شاید مادر بودن رو بلد نبودم...همش میگم نکنه فقط بچه من اینجوریه ...ناگفته نماند که خیلی باهوشه وهمه چیزو میفهمه

عزیزم خدا حفظت کنه سایه ات بالا سرش باشه هیچکس بهتر از تو که مادرشی براش نیس💕

ما فقط میتونیم هردفعه یاد بگیریم توی یه موقعیت بهتر باشیم